Ин хори ғам ки дар дил булбул нишаста аст

این خار غم که در دل بلبل نشسته است

Аз хӯни гули хумори худ аввал шикаста аст

از خون گل خمار خود اول شکسته است

Ин ҷазбае ки аз кафи маҷнӯни Аннани рабӯд

این جذبه ای که از کف مجنون عنان ربود

Аввали зимоми маҳмили Лайлӣ гусаста аст

اول زمام محمل لیلی گسسته است

Пои шикастаи санги раҳ мо наме шавад

پای شکسته سنگ ره ما نمی شود

Шавқи ту мумиёеи пой шикаста аст

شوق تو مومیایی پای شکسته است

Бар ҳасани зуди сайри баҳор эътимод нест

بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست

Шабнам ба рӯй гул ба амонат нишаста аст

شبنم به روی گل به امانت نشسته است

Аз хати яке ҳазор шуд он холи анбарин

از خط یکی هزار شد آن خال عنبرین

Даври нишоти нуқта ба паргор баста аст

دور نشاط نقطه به پرگار بسته است

Бар сар гирифтаем ва сбкбор ме рӯем

بر سر گرفته ایم و سبکبار می رویم

Кӯҳи ғамӣ ки пушти фалакро шикаста аст

کوه غمی که پشت فلک را شکسته است

Осӯда аз заволи худ офтоби гул

آسوده از زوال خود آفتاب گل

То боғбон ба соя гулбун нишаста аст

تا باغبان به سایه گلبن نشسته است

Барқӣ каз ӯст синаи абри баҳори чок

برقی کز اوست سینه ابر بهار چاک

Бо шухии ту мурғу пару бол баста аст

با شوخی تو مرغ و پر و بال بسته است

Пайвастааст силсилаи мавҷҳо ба ҳам

پیوسته است سلسله موجها به هم

Худро шикаста ҳар ки дили мо шикаста аст

خود را شکسته هر که دل ما شکسته است

То хешро ба кӯчаи гавҳар рисонда ем

تا خویش را به کوچه گوهر رسانده ایم

Сад бори риштаи нафаси мо гусаста аст

صد بار رشته نفس ما گسسته است

Доғами зи шӯхи чашмии шабнам ки борҳо

داغم ز شوخ چشمی شبنم که بارها

Аз барги гул ба доман соқӣ нишаста аст

از برگ گل به دامن ساقی نشسته است

Хӯн дар дили пиёла хуршед ме кунад

خون در دل پیاله خورشید می کند

Сангӣ ки шишаи дили моро шикастааст ?

سنگی که شیشه دل ما را شکسته است؟

( дар коми аждаҳои мукофот чун равад ?

(در کام اژدهای مکافات چون رود؟

Озодае ки хотир мӯрӣ нахастааст )

آزاده ای که خاطر موری نخسته است)

Бурҳони брФшондни домон ноз ӯст

برهان برفشاندن دامان ناز اوست

Гирди итиммӣ ки ба гавҳар нишаста аст

گرد یتیممی که به گوهر نشسته است

То бастааст бо сари зулфи ту ақди дил

تا بسته است با سر زلف تو عقد دل

Соиби зи халқи риштаи улфат гусаста аст

صائب ز خلق رشته الفت گسسته است