Ин гирдбод нест ки боло гирифта аст

این گردباد نیست که بالا گرفته است

Аз худ рамида Эйаст ки саҳро гирифта аст

از خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Аз косаи сарнигӯнии Фарҳоди нусха Эй аст

از کاسه سرنگونی فرهاد نسخه ای است

Ин соғарӣ ки лолаи ҳмро гирифта аст

این ساغری که لاله حمرا گرفته است

Мижгон ба хӯни сайди ҳарам тар наме кунад

مژگان به خون صید حرم تر نمی کند

Сайёди пешае ки дил аз мо гирифта аст

صیاد پیشه ای که دل از ما گرفته است

Домани гиреҳ ба доман соҳил наме занад

دامن گره به دامن ساحل نمی زند

Мавҷӣ ки ху ба шӯриши дарё гирифта аст

موجی که خو به شورش دریا گرفته است

Аз гиряи зиндагонии ман талх гашта аст

از گریه زندگانی من تلخ گشته است

Оби гуҳари табиати дарё гирифта аст

آب گهر طبیعت دریا گرفته است

Ин шукр чун кунем ки ҳар зарраи хоки мо

این شکر چون کنیم که هر ذره خاک ما

Аз доғи ишқи ранги сувидо гирифта аст

از داغ عشق رنگ سویدا گرفته است

Дар зери теғ , қаҳқаҳа Кебек ме занад

در زیر تیغ، قهقهه کبک می زند

Чун кӯҳ ҳар ки домани саҳро гирифта аст

چون کوه هر که دامن صحرا گرفته است

Дар базми васл , ҳасрат дидор ме кашад

در بزم وصل، حسرت دیدار می کشد

Онро ки шарми роҳи тамошо гирифта аст

آن را که شرم راه تماشا گرفته است

Ҷузи ман ки ёрро ба нигаҳ сайд карда ам

جز من که یار را به نگه صید کرده ام

Бодоми анкабут ки анқо гирифтааст ?

بادام عنکبوت که عنقا گرفته است؟

Моро ба шаҳр агар нагузорад оқилон

ما را به شهر اگر نگذارد عاقلان

Аз дасти мо ки домани саҳро гирифтааст ?

از دست ما که دامن صحرا گرفته است؟

Бар хоки мо ба ҷои алиф теғ ме кашад

بر خاک ما به جای الف تیغ می کشد

Хасми сияҳи дилӣ ки паии мо гирифта аст

خصم سیه دلی که پی ما گرفته است

Бешӣ ба малику молу фузӯнӣ ба ҷоҳ нест

بیشی به ملک و مال و فزونی به جاه نیست

Беш он касаст ков кам дунё гирифта аст

بیش آن کس است کاو کم دنیا گرفته است

Оби танури Нӯҳ алоҷаш наме кунад

آب تنور نوح علاجش نمی کند

Ин оташӣ ки дар ҷигари мо гирифта аст

این آتشی که در جگر ما گرفته است

Домани гиреҳ ба домани рег равон зада аст

دامن گره به دامن ریگ روان زده است

Он содаи дил ки домани дунё гирифта аст

آن ساده دل که دامن دنیا گرفته است

Соиби чунин ки дар паии расм аўФтодаҳ аст

صائب چنین که در پی رسم اوفتاده است

Фардост ранги мардуми дунё гирифта аст

فرداست رنگ مردم دنیا گرفته است