Зулфаш ба ҳар ду дасти Аннанам гирифта аст

زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

Абрӯӣ ӯ ба пушти камонам гирифта аст

ابروی او به پشت کمانم گرفته است

Ман чун ҳадаф наме рӯм аз ҷои хештан

من چون هدف نمی روم از جای خویشتن

Пайкон ӯ абас ба забонам гирифта аст

پیکان او عبث به زبانم گرفته است

Чун аз миён халқ нагирам канорае ?

چون از میان خلق نگیرم کناره ای؟

Фикри канор ӯ ба миёнам гирифта аст

فکر کنار او به میانم گرفته است

Оташ чигуна даст ва гиребон шавад ба хор ?

آتش چگونه دست و گریبان شود به خار؟

Ишқи ситезаи хуй , чунонам гирифта аст

عشق ستیزه خوی، چنانم گرفته است

Соиб чу абри гиря агар мекунам равост

صائب چو ابر گریه اگر می کنم رواست

Оташ чу барқ дар раги ҷонам гирифта аст

آتش چو برق در رگ جانم گرفته است