Гӯ набошад шамъ бар хоки ин ба хӯни оғишта ро

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

Нур май боради зи симои ин чароғи кушта ро

نور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Содаи лавҳони ҷунун аз бим маҳшар фориғанд

ساده لوحان جنون از بیم محشر فارغند

Бим расвоӣ набошад номаи нанавишта ро

بیم رسوایی نباشد نامه ننوشته را

Нест дар дили хоксоронро тамошое ки нест

نیست در دل خاکساران را تماشایی که نیست

Осмон дар зери по афтодааст ин пушта ро

آسمان در زیر پا افتاده است این پشته را

Тору пуди олами имкон буд мавҷи сароб

تار و پود عالم امکان بود موج سراب

Ҳамчуи сӯзани ҷо ба чашми худ мадаи ин ришта ро

همچو سوزن جا به چشم خود مده این رشته را

Ноумедӣ аз ғами олами дили моро харид

ناامیدی از غم عالم دل ما را خرید

Аз ғубор андеша набӯд чашм бар ҳам ҳашта ро

از غبار اندیشه نبود چشم بر هم هشته را

Ташнаи бармеи гашт аз сарчашмаи оби ҳаёт

تشنه برمی گشت از سرچشمه آب حیات

Хизр агар медид он теғ ба хӯни оғишта ро

خضر اگر می دید آن تیغ به خون آغشته را

Нест ҷузи ашки надомати хӯшае дар остин

نیست جز اشک ندامت خوشه ای در آستین

Дона дар раҳгузори корвонии кушта ро

دانه در رهگذار کاروانی کشته را

Суҳбати афсурдаро нодидан аз дидан ба аст

صحبت افسرده را نادیدن از دیدن به است

Шиква аз доман набошад шамъи мотами кушта ро

شکوه از دامن نباشد شمع ماتم کشته را

Ҷамъ кардани хешро дар аҳди перӣ мушкил аст

جمع کردن خویش را در عهد پیری مشکل است

Пеш раҳ натавон гирифтани лашкари баргашта ро

پیش ره نتوان گرفتن لشکر برگشته را

Ҳосили паҳлавии чарби ин хасисон коҳиш аст

حاصل پهلوی چرب این خسیسان کاهش است

намехӯрд гавҳар ба чашми танги охири ришта ро

می خورد گوهر به چشم تنگ آخر رشته را

Бар сари рег равон бошад асоси зиндагӣ

بر سر ریگ روان باشد اساس زندگی

намекунад мавҷи сароби ин хонаи як хишта ро

می کند موج سراب این خانه یک خشته را

Нест бе хӯни шафақи нони фалак чун офтоб

نیست بی خون شفق نان فلک چون آفتاب

Хоки хури соиб , махӯр ин қурси хӯни оғишта ро

خاک خور صائب، مخور این قرص خون آغشته را