Ҳар каси баёзи гардан ӯро надида аст

هر کس بیاض گردن او را ندیده است

Афсонае зи субҳ қиёмат шунида аст

افسانه ای ز صبح قیامت شنیده است

Офоқи маҳви қади қиёмат хиром ӯст

آفاق محو قد قیامت خرام اوست

Ин мисраи баланд ба олам давида аст

این مصرع بلند به عالم دویده است

Оби ҳаёт , хушк буд дар мазоқ ӯ

آب حیات، خشک بود در مذاق او

Ҳар кас ба мастии он лаб мегаван мкидаҳ аст

هر کس به مستی آن لب میگون مکیده است

Ҷузи сабзи талхи ман ки баровардааст хат

جز سبز تلخ من که برآورده است خط

Теғи сиёҳи тоб ба ҷавҳар ки дида аст

تیغ سیاه تاب به جوهر که دیده است

Хӯнӣ ки машки гашт дилаш мешавад сиёҳ

خونی که مشک گشت دلش می شود سیاه

Зон сифла кун ҳазар ки ба давлат расида аст

زان سفله کن حذر که به دولت رسیده است

Меъёри ормидгӣ маҷлисаст шамъ

معیار آرمیدگی مجلس است شمع

То дил баҷост вазъ ҷаҳон орамида аст

تا دل بجاست وضع جهان آرمیده است

Соиби зи бргризи баради файзи навбаҳор

صائب ز برگریز برد فیض نوبهار

Чун ғунча ҳар ки сар ба гиребон кашида аст

چون غنچه هر که سر به گریبان کشیده است