Лаълат ба хандаи пардаи гулро дарида аст

لعلت به خنده پرده گل را دریده است

Ойӣна аз рахти гули хуршед чида аст

آیینه از رخت گل خورشید چیده است

Назораи ту тоза кунад доғи куҳна ро

نظاره تو تازه کند داغ کهنه را

Ин лолаи гӯйии зи дили оташ чакида аст

این لاله گویی ز دل آتش چکیده است

Асбоби тираи бахтии мо даст дода аст

اسباب تیره بختی ما دست داده است

То серумаи ?ут ба гӯшаи абрӯ расида аст

تا سرمه ات به گوشه ابرو رسیده است

Кор ту нест чораи дарди ман эй Масеҳ

کار تو نیست چاره درد من ای مسیح

Ин шеваро табассум ӯ офарӣда аст

این شیوه را تبسم او آفریده است

Мо барқро бар оташи ғайрат нишонда ем

ما برق را بر آتش غیرت نشانده ایم

Симоб дар қаламрав мо орамида аст

سیماب در قلمرو ما آرمیده است