Бол ва пар шуд шавқи ман санги нишони хуфта ро

بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

Ман ба роҳи андохтами ин корвони хуфта ро

من به راه انداختم این کاروان خفته را

Марг бар арбоби ғифлати талхтар аз зиндагӣ аст

مرگ بر ارباب غفلت تلخ تر از زندگی است

Гург меояд ба хоби аксари шубони хуфта ро

گرگ می آید به خواب اکثر شبان خفته را

Нақди анфос гиромӣ рафт аз ғифлат ба бод

نقد انفاس گرامی رفت از غفلت به باد

Роҳзан аз хеш бошад корвони хуфта ро

راهزن از خویش باشد کاروان خفته را

Меҳр бар лаби зан ки май резади намак дар чашми хоб

مهر بر لب زن که می ریزد نمک در چشم خواب

Ханда бе шармии гулҳо хазони хуфта ро

خنده بی شرمی گلها خزان خفته را

Шуд раҳи хобидаи бедор ва ҳамон осӯда анд

شد ره خوابیده بیدار و همان آسوده اند

Барда гуё хоби марг ин ҳамРаҳон хуфта ро

برده گویا خواب مرگ این همرهان خفته را

Аз насиҳати ғофилонро бехудӣ гардад зиёд

از نصیحت غافلان را بی خودی گردد زیاد

Табл риҳлат мешавад афсонаи ҷони хуфта ро

طبل رحلت می شود افسانه جان خفته را

Зуд гардад чеҳра бе шарми помоли нигоҳ

زود گردد چهره بی شرم پامال نگاه

намеравад гулшан ба ғорати боғбони хуфта ро

می رود گلشن به غارت باغبان خفته را

Аз фусун ақл мегардад гронҷонии зиёд

از فسون عقل می گردد گرانجانی زیاد

Хорхори ишқ май бояд равони хуфта ро

خارخار عشق می باید روان خفته را

Олам аз афсурдагони як чашм хоб олуд шуд

عالم از افسردگان یک چشم خواب آلود شد

Кӯи қиёмат то барангезади ҷаҳони хуфтаро ?

کو قیامت تا برانگیزد جهان خفته را؟

Ҷони қудсиро ба нури ишқи соиби зиндаи дор

جان قدسی را به نور عشق صائب زنده دار

Шамъ май бояд ба болини миҳмони хуфта ро

شمع می باید به بالین میهمان خفته را