Хӯн дар дилами зи ғайрати он гӯшвора аст

خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است

Олами сиёҳ дар назарам зон ситора аст

عالم سیاه در نظرم زان ستاره است

Чун кӯдаки ятеми дарин тираи хокдон

چون کودک یتیم درین تیره خاکدان

Паҳлавии хушки хеши маро гоҳўораҳ аст

پهلوی خشک خویش مرا گاهواره است

Бар ман чунин ки сахт гирифтааст рӯзгор

بر من چنین که سخت گرفته است روزگار

Озодаи он шарор ки дар санг хора аст

آزاده آن شرار که در سنگ خاره است

Теғи ду дами надида чаҳ бедод ме кунад

تیغ دو دم ندیده چه بیداد می کند

Он содаи дил ки толиби умр дубора аст

آن ساده دل که طالب عمر دوباره است

Соиб касе ки оқибати андеши аўФтод

صائب کسی که عاقبت اندیش اوفتاد

Ҳар чанд дар раҳаст ба манзил савора аст

هر چند در ره است به منزل سواره است