Абри баҳори гулшани рухсор , оина аст

ابر بهار گلشن رخسار، آینه است

Оташ фурӯз шуълаи дидор , оина аст

آتش فروز شعله دیدار، آینه است

Аз дили тавон ба анҷумани ҳасани роҳи барад

از دل توان به انجمن حسن راه برد

Санги нишони каъбаи дидор оина аст

سنگ نشان کعبه دیدار آینه است

Онҷои тавон ба зӯри нафаси кори пеши барад

آنجا توان به زور نفس کار پیش برد

Афсона Эйаст ин ки дили ёр оина аст

افسانه ای است این که دل یار آینه است

Натавон ба канаи чарх расӣдан ба саъии фикр

نتوان به کنه چرخ رسیدن به سعی فکر

Андешаи мӯр ва ин дару девор оина аст

اندیشه مور و این در و دیوار آینه است

Бо рӯй ёри чеҳра шудан нест кори гул

با روی یار چهره شدن نیست کار گل

Дорад касе ки ҷавҳари ин кор , оина аст

دارد کسی که جوهر این کار، آینه است

Гар дил баҷост , вазъ ҷаҳон орамида аст

گر دل بجاست، وضع جهان آرمیده است

Гар чашм равшанаст , гулу хор оина аст

گر چشم روشن است، گل و خار آینه است

Ошиқ чу маҳви гашт , ду олами ду айнак аст

عاشق چو محو گشت، دو عالم دو عینک است

Тӯтӣ чу маст шуд , дару девор оина аст

طوطی چو مست شد، در و دیوار آینه است

Имрӯзи дидае ки нарафтааст оби азу

امروز دیده ای که نرفته است آب ازو

Соиби дарин замонаи ғаддор оина аст

صائب درین زمانه غدار آینه است