Ҷавҳари ғубори дидаи ҳайрон оина аст

جوهر غبار دیده حیران آینه است

Нақш ванигор , хоби парешон оина аст

نقش و نگار، خواب پریشان آینه است

Доғаст аз таровати он хати пушти лаб

داغ است از طراوت آن خط پشت لب

Тӯтӣ ки Хизри чашмаи ҳайвон оина аст

طوطی که خضر چشمه حیوان آینه است

Дар аҳди ҳасани шӯхи ту симоб ҷилва шуд

در عهد حسن شوخ تو سیماب جلوه شد

Ҳайроне ки лангари тӯфон оина аст

حیرانیی که لنگر طوفان آینه است

Чун офтоб , хат шуъоъӣаст ҷавҳараш

چون آفتاب، خط شعاعی است جوهرش

То партави ҷамоли ту меҳмон оина аст

تا پرتو جمال تو مهمان آینه است

Тасхир мушкиласт призоди ҳасан ро

تسخیر مشکل است پریزاد حسن را

Ин нақш дар нигини сулаймон оина аст

این نقش در نگین سلیمان آینه است

Ҳар субҳи некӯон ба дар хонааш раванд

هر صبح نیکوان به در خانه اش روند

Ин манзалати зи покии домон оина аст

این منزلت ز پاکی دامان آینه است

Маъшӯқро ҳимояти ошиқ буд ҳисор

معشوق را حمایت عاشق بود حصار

Тӯтӣ чу муми сабз , нигаҳбон оина аст

طوطی چو موم سبز، نگهبان آینه است

Бозори ҳасан ӯ зи хати сабз гарм шуд

بازار حسن او ز خط سبز گرم شد

Зангор агар чаҳ таҳтаи дукон оина аст

زنگار اگر چه تخته دکان آینه است

Дар рӯзгори ҳасан ту шуд хорхори шавқ

در روزگار حسن تو شد خارخار شوق

Ҳар ҷавҳари наҳуфта ки дар кон оина аст

هر جوهر نهفته که در کان آینه است

Хокаш ба чашм агар ба ду олам назар кунад

خاکش به چشم اگر به دو عالم نظر کند

Онро ки чоки синаи хиёбон оина аст

آن را که چاک سینه خیابان آینه است

Соиби магар ба марҳами зангор ба шавад

صائب مگر به مرهم زنگار به شود

Доғӣ ки аз сафо ба дилу ҷон оина аст

داغی که از صفا به دل و جان آینه است