Ғамро агар буруни надиҳади сина оина аст
غم را اگر برون ندهد سینه آینه است
Гар зангро фурӯ хӯрд ойӣна оина аст
گر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است
Машшотаи ҷаҳон , назари пок байн туаст
مشاطه جهان، نظر پاک بین توست
Олам мунаввараст агар сина оина аст
عالم منورست اگر سینه آینه است
Равшандилони з партав меҳранд бе ниёз
روشندلان ز پرتو مهرند بی نیاز
Шамъу чароғи хонаи ойӣна оина аст
شمع و چراغ خانه آیینه آینه است
Софии дилони майкадаро пок дида ем
صافی دلان میکده را پاک دیده ایم
Дар дил нагирад он ки зи каси кӣна оина аст
در دل نگیرد آن که ز کس کینه آینه است
Аз аҳли дили ҳузур либос намад бипурс
از اهل دل حضور لباس نمد بپرس
Қимати шиноси хирқаи пашмина оина аст
قیمت شناس خرقه پشمینه آینه است
АхФои рози ишқи ту дар сина чун кунам ?
اخفای راز عشق تو در سینه چون کنم؟
Симоб , гавҳари ману ганҷина оина аст
سیماب، گوهر من و گنجینه آینه است
Дар рӯзгори хати ту чун об ва сабза шуд
در روزگار خط تو چون آب و سبزه شد
Бо занг агар чаҳ душмани дерина оина аст
با زنگ اگر چه دشمن دیرینه آینه است
Аз бас ки сайқалӣ шудааст аз фурӯғи ҳасан
از بس که صیقلی شده است از فروغ حسن
Девори ҷилавгоҳи турои пина оина аст
دیوار جلوگاه ترا پینه آینه است
Бо тири ғамзаи ту каз оҳан гузар кунад
با تیر غمزه تو کز آهن گذر کند
Он пари дилӣ ки кард сипари сина оина аст
آن پر دلی که کرد سپر سینه آینه است
Ин он ғазал ки гуфт фасеҳии покдл
این آن غزل که گفت فصیحی پاکدل
Гар зиштро накӯ кунад ойӣна оина аст
گر زشت را نکو کند آیینه آینه است