Ҳар ғунчаи зини чамани дил дар хӯни нишонда Эй аст

هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است

Ҳар шохи наргисии назари бозмонда Эй аст

هر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است

Ҳар шохи гул ки фасли хазон ҷилва ме кунад

هر شاخ گل که فصل خزان جلوه می کند

Аз рангу буии орӣа , дасти фишонда Эй аст

از رنگ و بوی عاریه، دست فشانده ای است

Аз ақли даргузар , ки чароғӣаст бе фурӯғ

از عقل درگذر، که چراغی است بی فروغ

Даст аз ҷунун бидор , ки нахли фишонда Эй аст

دست از جنون بدار، که نخل فشانده ای است

Дар даври теғи ғамза ӯ нуқтаи замин

در دور تیغ غمزه او نقطه زمین

Чун доғи лола , дида дар хӯни нишонда Эй аст

چون داغ لاله، دیده در خون نشانده ای است

Маҷнӯн ки буд қофилаи солори ваҳшён

مجنون که بود قافله سالار وحشیان

Дар аҳди мо пиёдаи дунболи монда Эй аст

در عهد ما پیاده دنبال مانده ای است

Соиб ба даври ориз олам фурӯз ӯ

صائب به دور عارض عالم فروز او

Аз лола дам мазан , ки чароғи нишонда Эй аст

از لاله دم مزن، که چراغ نشانده ای است