Ончунон каз рафтани гул хор мемонад ба ҷо

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

Аз ҷавонии ҳасрат бисёр мемонад ба ҷо

از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا

Оҳи афсӯсу сиришки гарму доғ ҳасрат аст

آهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسرت است

Ончӣ аз умри сабк рафтор мемонад ба ҷо

آنچه از عمرِ سبک‌رفتار می‌ماند به جا

Нест ғайр аз риштаи тӯли амл чун анкабут

نیست غیر از رشتهٔ طول اَمَل چون عنکبوت

Ончӣ аз мо бар дар ва девор мемонад ба ҷо

آنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به جا

Комҷўиии ғайр нокомӣ надорад ҳосилӣ

کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی

Дар кафи гули чини зи гулшан хор мемонад ба ҷо

در کف گل‌چین ز گلشن خار می‌ماند به جا

Рангу буии орияти по дар рикоб риҳлат аст

رنگ و بوی عاریت پا در رکاب رحلت است

Хори хорӣ дар дил аз гулзор мемонад ба ҷо

خارخاری در دل از گلزار می‌ماند به جا

Ҷисми хокии монеъи умри сабк рафтор нест

جسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیست

Пеши ин сайлоб кӣ девор мемонад ба ҷо ?

پیش این سیلاب کِی دیوار می‌ماند به جا؟

Ғофиласт он каз ҳаёт рафта меҷӯяд асар

غافل است آن‌ کز حیات رفته می‌جوید اثر

Нақши по кӣ зон сабк рафтор мемонад ба ҷо ?

نقش پا کِی زان سبک‌رفتار می‌ماند به جا؟

Ҳеҷ кор аз саъии мо чун кӯҳкан сӯрат набаст

هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست

Вақти он каси хуш , каз ӯ осор мемонад ба ҷо

وقت آن کس خوش، کز او آثار می‌ماند به جا

Занги афсӯсӣ ба дасти хоҷаи ҳангоми раҳил

زنگِ افسوسی به دستِ خواجه هنگام رحیل

Аз шумори дарҳам ва динор мемонад ба ҷо

از شمار درهم و دینار می‌ماند به جا

Нест аз кирдори мо беҳосилонро баҳра Эй

نیست از کردارِ ما بی‌حاصلان را بهره‌ای

Чун қалам аз мо ҳамин гуфтор мемонад ба ҷо

چون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جا

Золимонро муҳлат аз мазлӯм , чарх афзӯн диҳад

ظالمان را مهلت از مظلوم، چرخ افزون دهد

Бештар аз мӯри ӣнҷо мор мемонад ба ҷо

بیشتر از مور اینجا مار می‌ماند به جا

Синаи нософ дар майхона натавон ёфтан

سینهٔ ناصاف در میخانه نتوان یافتن

Нест ҳар ҷои сайқалӣ , зангор мемонад ба ҷо

نیست هر جا صیقلی، زنگار می‌ماند به جا

намекашад ҳарф аз лаби соғар май пари зӯри ишқ

می‌کِشد حرف از لبِ ساغر میِ پُر زور عشق

Дар дили ошиқи куҷо асрор мемонад ба ҷо ?

در دل عاشق کجا اسرار می‌ماند به جا؟

Айши ширинро буд дар чошнии сад чашми шӯр

عیشِ شیرین را بوَد در چاشنی صد چشمِ شور

Барг , соиб ! бештар аз бор мемонад ба ҷо

برگ، صائب! بیشتر از بار می‌ماند به جا