Аз бас ниҳодаам ба дили доғдори даст

از بس نهاده ام به دل داغدار دست

Гаштааст доғдори марои лолаи вори даст

گشته است داغدار مرا لاله وار دست

эй соқе ки тавбаи моро шикаста Эй

ای ساقیی که توبه ما را شکسته ای

Зинҳор аз шикастаи навозии мадори даст

زنهار از شکسته نوازی مدار دست

Резанд май чу шишаи магар дар гулӯии ман

ریزند می چو شیشه مگر در گلوی من

намеларзад ин чунин ки маро аз хумори даст

می لرزد این چنین که مرا از خمار دست

эй гул чаҳ офатии ту ки аз хӯни булбулон

ای گل چه آفتی تو که از خون بلبلان

Дар маҳди ғунча буд туро дарнигор даст

در مهد غنچه بود ترا در نگار دست

Дар аҳди хӯбӣ ту гузоранд глрхон

در عهد خوبی تو گذارند گلرخان

Гоҳе ба рӯйу гоҳ ба дили ғунчаи вори даст

گاهی به روی و گاه به دل غنچه وار دست

Аз иштиёқи домани он сарви хуши хиром

از اشتیاق دامن آن سرو خوش خرام

Аз остин чу ток барорам ҳазор даст

از آستین چو تاک برآرم هزار دست

Зон пар гуласт гулшани ҳасанат ки ме равад

زان پر گل است گلشن حسنت که می رود

Аз диданати нзоргёнро зи кори даст

از دیدنت نظارگیان را ز کار دست

Гавҳар шавад зи гирди ятемии гаронбаҳо

گوهر شود ز گرد یتیمی گرانبها

эй сангдил машавӣ азин хоксори даст

ای سنگدل مشوی ازین خاکسار دست

Дарёи хамаш ба панҷа марҷон наме шавад

دریا خمش به پنجه مرجان نمی شود

Судӣ намедиҳад ба дили биқрори даст

سودی نمی دهد به دل بیقرار دست

намекард дар таҳияи афсӯси кӯтаҳӣ

می کرد در تهیه افسوس کوتهی

Май буд ҳамчуи сарви марогар ҳазор даст

می بود همچو سرو مرا گر هزار دست

Аз имтиҳони ғамзаи хунхори даргузар

از امتحان غمزه خونخوار درگذر

Натавон гузаштан ба дами зулфиқори даст

نتوان گذاشتن به دم ذوالفقار دست

Сад бори ҷӯии хӯн шудааст остини ман

صد بار جوی خون شده است آستین من

То бардаам ба лаъли оби оннигор даст

تا برده ام به لعل لب آن نگار دست

Чун хурдаи зарӣ ки туро ҳаст рафтанӣ аст

چون خرده زری که ترا هست رفتنی است

Дар остини гиреҳ чаҳ кунӣ ғунчаи вори даст ?

در آستین گره چه کنی غنچه وار دست؟

Дастӣ нашуд баланд пай дастгирем

دستی نشد بلند پی دستگیریم

Шуд тўтё агар чаҳ марои зерибори даст

شد توتیا اگر چه مرا زیربار دست

Бе бодбони сафина ба соҳил наме расад

بی بادبان سفینه به ساحل نمی رسد

Соиби зи тарафи домани дил бар мадори даст

صائب ز طرف دامن دل بر مدار دست