Натавон зи дили ғубори малол аз шароби шаст

نتوان ز دل غبار ملال از شراب شست

Занг аз ҷабин оина натавон ба оби шаст

زنگ از جبین آینه نتوان به آب شست

Аз май хумори он лаб мегаван з дил нарафт

از می خمار آن لب میگون ز دل نرفت

Доғи шаробро натавонади шароби шаст

داغ شراب را نتواند شراب شست

Софӣ намешавад дили сад пора бе гудоз

صافی نمی شود دل صد پاره بی گداز

Гули ранги хӯни зи чеҳра ба ашки гулоби шаст

گل رنگ خون ز چهره به اشک گلاب شست

Аз бахти тирагӣ ба грстн наме рад

از بخت تیرگی به گرستن نمی رد

Чун хати сарнавишт ки натавон ба оби шаст

چون خط سرنوشت که نتوان به آب شست

Дар ғайритем ки анҷуми шаби зиндаи дор ро

در غیرتم که انجم شب زنده دار را

Трдстии хаёл ки аз дидаи хоби шаст ?

تردستی خیال که از دیده خواب شست؟

Чандон зи шарм рӯй ту зад ғӯта дар арақ

چندان ز شرم روی تو زد غوطه در عرق

Каз рӯй моҳи доғи клФи офтоби шаст

کز روی ماه داغ کلف آفتاب شست

Аз рӯй шармгини ту гулгунаи ҳаё

از روی شرمگین تو گلگونه حیا

Ҳар чанд хӯн хӯрд , натавонади шароби шаст

هر چند خون خورد، نتواند شراب شست

Бо ишқ ҳар ки маслаки ақл ихтиёр кард

با عشق هر که مسلک عقل اختیار کرد

Аз оби Хизри даст ба мавҷи сароби шаст

از آب خضر دست به موج سراب شست

Як риштаи тоби меҳри ту аз дил баҷо намонад

یک رشته تاب مهر تو از دل بجا نماند

Доғ аз каттони мантарӣ моҳтоби шаст

داغ از کتان من تری ماهتاب شست

Дар хӯни дили Марв ки сияҳ рӯй ме шавад

در خون دل مرو که سیه روی می شود

Ҳар ахгарӣ ки чеҳра ба ашки кабоби шаст

هر اخگری که چهره به اشک کباب شست

Аз дил ба менарафт кудурат ки аз гуҳар

از دل به می نرفت کدورت که از گهر

Мушкили тавон ғубори ятемӣ ба оби шаст

مشکل توان غبار یتیمی به آب شست

Соиб ба май з дил натавон тирагӣ задуд

صائب به می ز دل نتوان تیرگی زدود

Аз лолаи доғро натавонади саҳоби шаст

از لاله داغ را نتواند سحاب شست