Мо гарчи бастаем лаб аз гуфтугӯии дӯст

ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوست

Ойӣнаи дори роз ниҳонаст рӯй дӯст

آیینه دار راز نهان است روی دوست

Аз буи перҳан гузарад остин фишон

از بوی پیرهن گذرد آستین فشان

Дар мағз ҳар ки реша давонед буии дӯст

در مغز هر که ریشه دوانید بوی دوست

Маҳви кадоми ойӣна симо шавад касе ?

محو کدام آیینه سیما شود کسی؟

Ойӣнаи хона Эйаст ду олами з рӯй дӯст

آیینه خانه ای است دو عالم ز روی دوست

Раҳбар чаҳ ҳоҷатаст , ки ҳар хори дашти ишқ

رهبر چه حاجت است، که هر خار دشت عشق

Бардоштааст дасти ишорат ба сӯии дӯст

برداشته است دست اشارت به سوی دوست

Дар пардаи сӯхти шҳпри мурғи нигоҳ ро

در پرده سوخت شهپر مرغ نگاه را

Оҳи он замон ки парда баруфтад з рӯй дӯст

آه آن زمان که پرده برافتد ز روی دوست

Дард талаб куҷост , ки ҳар зарраи хоки ман

درد طلب کجاست، که هر ذره خاک من

Чун мӯр пар баровард аз ҷустуҷӯии дӯст

چون مور پر برآورد از جستجوی دوست

Ҳар чанд дӯстро сар мо нест аз ғурур

هر چند دوست را سر ما نیست از غرور

Мо ҳам з инфеъол надорем рӯй дӯст

ما هم ز انفعال نداریم روی دوست

Авроқи дили зи миннати шероза фориғ аст

اوراق دل ز منت شیرازه فارغ است

То кӯчаи гирди зулф ҳавосаст буии дӯст

تا کوچه گرد زلف حواس است بوی دوست

Аз сайли фитнаи зеру зибр гар шавад ҷаҳон

از سیل فتنه زیر و زبر گر شود جهان

Соиб бурун намеравад аз хоки кӯии дӯст

صائب برون نمی رود از خاک کوی دوست