Дил шавад шод аз шикасти орзӯи озода ро

دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

Ин сабу аз худ برارد дар шикастани бода ро

این سبو از خود برآرد در شکستن باده را

Рӯй шарм олуд гулро боғбон дар кор нест

روی شرم آلود گل را باغبان در کار نیست

Ҳоҷибу дарбон наме бояд дар накушода ро

حاجب و دربان نمی باید در نگشاده را

Корвони шавқро дарди талаби раҳбар бас аст

کاروان شوق را درد طلب رهبر بس است

Роҳи паймои ҷунун зуннор донад ҷода ро

راه پیمای جنون زنار داند جاده را

Дар дил равшан надорад раҳи таманнои биҳишт

در دل روشن ندارد ره تمنای بهشت

Нақш Юсуф мекунад мағшуши лавҳи сода ро

نقش یوسف می کند مغشوش لوح ساده را

Бо ҳузури дили ҳавои хулди кофар неъматӣ аст

با حضور دل هوای خلد کافر نعمتی است

Чанд хоҳӣ нася кард ин неъмати омодаро ?

چند خواهی نسیه کرد این نعمت آماده را؟

Нест маҳви ёрро андеша аз заҳри фано

نیست محو یار را اندیشه از زهر فنا

Талхӣ маргаст шукр , мӯри шаҳди афтода ро

تلخی مرگ است شکر، مور شهد افتاده را

Сарв аз фикри либоси орият осӯда аст

سرو از فکر لباس عاریت آسوده است

Ҷома аз пайкар бирӯяд мардуми озода ро

جامه از پیکر بروید مردم آزاده را

Зон ҷаҳони қонеъ ба дунёи гашти ҳирси зрдрў

زان جهان قانع به دنیا گشت حرص زردرو

Барг коҳӣ медиҳад таскин , дили биҷодаҳ ро

برگ کاهی می دهد تسکین، دل بیجاده را

Нест холиси тоъати ҳақ то нагардад куштаи нафас

نیست خالص طاعت حق تا نگردد کشته نفس

намекунад ин хӯни намозии домани саҷҷода ро

می کند این خون نمازی دامن سجاده را

То ба рӯй пардаи сӯзи ёри чашм афканда аст

تا به روی پرده سوز یار چشم افکنده است

Нест пурвои ду олами соиби озода ро

نیست پروای دو عالم صائب آزاده را