Ризқи даҳани теғ буд ҳар гулӯ ки ҳаст

رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست

Қолаби тиҳии з санг кунад ҳар сабу ки ҳаст

قالب تهی ز سنگ کند هر سبو که هست

Натавон ба ҳар ду дасти сари худ нгоҳдошт

نتوان به هر دو دست سر خود نگاهداشت

Бозича муҳӣт шавад ҳар каду ки ҳаст

بازیچه محیط شود هر کدو که هست

Восил ба баҳр мешавад ин ҷӯйборҳо

واصل به بحر می شود این جویبارها

Дар пои хам шикаста шавад ҳар сабу ки ҳаст

در پای خم شکسته شود هر سبو که هست

Чун ғунча ҳар қадар ки гиреҳи сахт тар кунӣ

چون غنچه هر قدر که گره سخت تر کنی

Охир ба бод меравад ин рангу бӯ ки ҳаст

آخر به باد می رود این رنگ و بو که هست

Чандон ки мебаранд фурӯрафтагон ба хок

چندان که می برند فرورفتگان به خاک

Як зарра кам намешавад ин орзӯ ки ҳаст

یک ذره کم نمی شود این آرزو که هست

Аз баҳр , бе талаби садафати пар гуҳар шавад

از بحر، بی طلب صدفت پر گهر شود

Гирдоварӣ агар кунӣ ин обрӯ ки ҳаст

گردآوری اگر کنی این آبرو که هست

Мо аз вузӯ ба шустани даст аз ҷаҳон хушем

ما از وضو به شستن دست از جهان خوشیم

Пайвастаи тоза рӯй буд ин вузӯ ки ҳаст

پیوسته تازه روی بود این وضو که هست

Чандон ки мардумон ба сухан дил наме диҳанд

چندان که مردمان به سخن دل نمی دهند

Мо бас намекунем азин гуфтугӯ ки ҳаст

ما بس نمی کنیم ازین گفتگو که هست

Соиби зи нозу неъмати дунёии пари фиреб

صائب ز ناز و نعمت دنیای پر فریب

Моро басаст ин дил беорзӯ ки ҳаст

ما را بس است این دل بی آرزو که هست