Дилбастагӣаст модар ҳар мотамӣ ки ҳаст

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست

намезояд аз таъаллуқи мо , ҳар ғамӣ ки ҳаст

می زاید از تعلق ما، هر غمی که هست

Худро зи восилони диёри фанои шумор

خود را ز واصلان دیار فنا شمار

То бар дили ту сур шавад мотамӣ ки ҳаст

تا بر دل تو سور شود ماتمی که هست

Бо тишнагии боз ки дар зери осмон

با تشنگی باز که در زیر آسمان

Дилҳои об карда буд , шабнамӣ ки ҳаст

دلهای آب کرده بود، شبنمی که هست

Аз худ рамида Эйаст ки худро наёфта аст

از خود رمیده ای است که خود را نیافته است

Имрӯз дар бисоти ҷаҳони биғмӣ ки ҳаст

امروز در بساط جهان بیغمی که هست

Ҳар чанд дар даҳони ту хок сияҳ зананд

هر چند در دهان تو خاک سیه زنند

Чун нақш , хуши броӣ бар ҳар хотамӣ ки ҳаст

چون نقش، خوش برآی بر هر خاتمی که هست

Захми ту бе ниёзи з марҳам наме шавад

زخم تو بی نیاز ز مرهم نمی شود

То сарф дигарон накунӣ марҳамӣ ки ҳаст

تا صرف دیگران نکنی مرهمی که هست

Оташи зи сангу лаъли зи хоро гирифта анд

آتش ز سنگ و لعل ز خارا گرفته اند

Муҳкам бигир домани кӯҳи ғамӣ ки ҳаст

محکم بگیر دامن کوه غمی که هست

Бар муҳлати замонаи дун эътимод нест

بر مهلت زمانه دون اعتماد نیست

Чун субҳ дар хушӣ ба саровар дамӣ ки ҳаст

چون صبح در خوشی به سر آور دمی که هست

Солик агар ба домани худ пои бишиканад

سالک اگر به دامن خود پای بشکند

Дар дил кунад мушоҳида ҳар олимӣ ки ҳаст

در دل کند مشاهده هر عالمی که هست

Ҳаргизи сиррии зи равзани дил брнкрдаҳ анд

هرگز سری ز روزن دل برنکرده اند

Ҷамъӣ ки қонеъанд ба ин олимӣ ки ҳаст

جمعی که قانعند به این عالمی که هست

Бо хомшӣ бисоз ки дар хокдони даҳр

با خامشی بساز که در خاکدان دهر

Чоҳ Фромшӣаст ҳамин муҳаррамӣ ки ҳаст

چاه فرامشی است همین محرمی که هست

Соиби ду шаш заданд дарин олами сипанҷ

صائب دو شش زدند درین عالم سپنج

Онҳо ки сохтанд ба нақш касе ки ҳаст

آنها که ساختند به نقش کسی که هست