Чашмам ба дастгирии лутф ҷайб нест

چشمم به دستگیری لطف جیب نیست

Набзами раҳин миннати даст табиб нест

نبضم رهین منت دست طبیب نیست

( дар баҳри фикр аз сари ихлос май рӯм

(در بحر فکر از سر اخلاص می روم

Бошад ятем агар гуҳари ман ғариб нест )

باشد یتیم اگر گهر من غریب نیست)

( миқроз мекунем ба як ҳарфи зулфи баҳс

(مقراض می کنیم به یک حرف زلف بحث

Раъност сарв агар чаҳ , вале ҷома зеб нест )

رعناست سرو اگر چه، ولی جامه زیب نیست)

( дар шамъи байн ки чун сараш афтод зери по

(در شمع بین که چون سرش افتاد زیر پا

Як пилаи фарози ҷаҳон бенишеб нест )

یک پله فراز جهان بی نشیب نیست)

( сад бӯса аз лаби ту лаб ҷом ме гирифт

(صد بوسه از لب تو لب جام می گرفت

Як бӯсаи қисмати лаби ин бенасиб нест )

یک بوسه قسمت لب این بی نصیب نیست)

( дасту бағал ба хирмани гул рафтаем мо

(دست و بغل به خرمن گل رفته ایم ما

Чун хирмани сарин ту оғӯш зеб нест )

چون خرمن سرین تو آغوش زیب نیست)

Дил май баради зи каф дару девори хонаи ?ут

دل می برد ز کف در و دیوار خانه ات

Глмихи остони ту беандалеб нест

گلمیخ آستان تو بی عندلیب نیست

( соиб намезанад намакӣ бар ҷароҳатам

(صائب نمی زند نمکی بر جراحتم

Ҳасанӣ ки ҳамчуи донаи одам фиреб нест )

حسنی که همچو دانه آدم فریب نیست)