Аз фикри зулфи ёри раҳоӣ умед нест

از فکر زلف یار رهایی امید نیست

Савдоӣ ӯ шабӣаст ки субҳаш падед нест

سودای او شبی است که صبحش پدید نیست

Бошад насиб бе самарони ҳасани оқибат

باشد نصیب بی ثمران حسن عاقبت

Шерозаи набот ба ҷузи чӯб бед нест

شیرازه نبات به جز چوب بید نیست

Дар чашми ошиқӣ ки забони дон ноз шуд

در چشم عاشقی که زبان دان ناز شد

Чини ҷабини ёр , кам аз моҳ ид нест

چین جبین یار، کم از ماه عید نیست

Дар сӯхтан баланд нашуд дӯди ин сапанд

در سوختن بلند نشد دود این سپند

Чун ман касе з нашаву намо ноумед нест

چون من کسی ز نشو و نما ناامید نیست

Маҳрӯмем зи дили зи ғубор алойиқ аст

محرومیم ز دل ز غبار علایق است

Аз гирди корвони рухи Юсуф падед нест

از گرد کاروان رخ یوسف پدید نیست

Соиби дилаши сиёҳи азин субҳ козиб аст

صائب دلش سیاه ازین صبح کاذب است

Ҳар чанд мӯии нофаи зи перӣ сифед нест

هر چند موی نافه ز پیری سفید نیست