Умеди длгшоиим аз моҳ ид нест

امید دلگشاییم از ماه عید نیست

Ин қуфли басти гӯш ба занг калид нест

این قفل بست گوش به زنگ کلید نیست

Қатъи назари зи банда ва озод карда ам

قطع نظر ز بنده و آزاد کرده ام

Умеди мивау гулам аз сарв ва бед нест

امید میوه و گلم از سرو و بید نیست

Аз сад яке ба поя Мансур ме расад

از صد یکی به پایه منصور می رسد

Чун лола ҳар ки бугзарад аз сар шаҳид нест

چون لاله هر که بگذرد از سر شهید نیست

Зон дам ки реша кард ба дили завқи коўкоў

زان دم که ریشه کرد به دل ذوق کاوکاو

Нохун ба чашми доғ кам аз моҳ ид нест

ناخن به چشم داغ کم از ماه عید نیست

Чашми ману ҷудои зи ту , онгоҳи равшанӣ ?

چشم من و جدا ز تو، آنگاه روشنی؟

Рӯзами сиёҳи бод ки чашмам сифед нест

روزم سیاه باد که چشمم سفید نیست

Зинсон ки ноумед з нашаву намои манам

زینسان که ناامید ز نشو و نما منم

Барги хазон расӣдан чунин ноумед нест

برگ خزان رسیدن چنین ناامید نیست

Соиб ба шукри ин ки фаромӯш нестанд

صائب به شکر این که فراموش نیستند

Гар ёд мо кунанд азизон баъӣд нест

گر یاد ما کنند عزیزان بعید نیست