Моро димоғи ҷангу сар корзор нест

ما را دماغ جنگ و سر کارزار نیست

Варна дили ду ним кам аз зулфиқор нест

ورنه دل دو نیم کم از ذوالفقار نیست

Девонае ки май Ромад аз санги кӯдакон

دیوانه ای که می رمد از سنگ کودکان

Беруни куниши зи шаҳр ки комил айёр нест

بیرون کنش ز شهر که کامل عیار نیست

Аз хоби даргузар ки сипеҳри вуҷӯд ро

از خواب درگذر که سپهر وجود را

Анҷуми бғири дидаи шаби зинда дор нест

انجم بغیر دیده شب زنده دار نیست

Чун муваҷҷаҳи сароби асир кашокаш аст

چون موجه سراب اسیر کشاکش است

Пое ки дар мақоми ризо устувор нест

پایی که در مقام رضا استوار نیست

Пайдост чист лангари мушти ғубори мо

پیداست چیست لنگر مشت غبار ما

Дар олимӣ ки кӯҳи гарон пойдор нест

در عالمی که کوه گران پایدار نیست

Бо зоҳидӣ хушк макун гуфтугӯии ишқ

با زاهدان خشک مکن گفتگوی عشق

Шамшери чӯбро ҷигар корзор нест

شمشیر چوب را جگر کارزار نیست

Аз дил бурун намеравад умеди бахти сабз

از دل برون نمی رود امید بخت سبز

Ҳар чанд тухми сӯхтаро навбаҳор нест

هر چند تخم سوخته را نوبهار نیست

Чун во намекунад гиреҳ аз кори ҳеҷ кас ?

چون وا نمی کند گره از کار هیچ کس؟

Дасти фалак агар зи шафақ дар нигор нест

دست فلک اگر ز شفق در نگار نیست

Аз ҳизумаст оташ сӯзандаро ҳаёт

از هیزم است آتش سوزنده را حیات

Мансурро мулоҳиза аз чӯб дор нест

منصور را ملاحظه از چوب دار نیست

Чун моҳии заъиф ки уфтад дар оби тунд

چون ماهی ضعیف که افتد در آب تند

Дар ихтиёри хеши маро ихтиёр нест

در اختیار خویش مرا اختیار نیست

Аз ҳоли ҳам зи мурдаи дилӣ халқ ғофиланд

از حال هم ز مرده دلی خلق غافلند

Варна кадоми сина ки лавҳ мазор нест ?

ورنه کدام سینه که لوح مزار نیست؟

Хамёзаро ба ханда ғалат кардаанд халқ

خمیازه را به خنده غلط کرده اند خلق

Варна гули шкФти дарин хорзор нест

ورنه گل شکفت درین خارزار نیست

( бо ҳукмами эзадӣ чаҳ буд гиру дори халқ ?

(با حکمم ایزدی چه بود گیر و دار خلق؟

Хошокро дар оби равон ихтиёр нест )

خاشاک را در آب روان اختیار نیست)

( дар ҳеҷ сина нест ки нашикаста нохунӣ

(در هیچ سینه نیست که نشکسته ناخنی

Як доғи сар ба меҳри дарин лола зор нест )

یک داغ سر به مهر درین لاله زار نیست)

Райҳони зулф агар чаҳ зи дили занг май барад

ریحان زلف اگر چه ز دل زنگ می برد

Соиб ба дилнишинии хат ғубор нест

صائب به دلنشینی خط غبار نیست