Бозо ки бе ту маҷлиси моро ҳузур нест

بازآ که بی تو مجلس ما را حضور نیست

Дар ҷабҳаи суроҳеу паймона нур нест

در جبهه صراحی و پیمانه نور نیست

Аз зинда равад зиндаи дилии об хӯрда ем

از زنده رود زنده دلی آب خورده ایم

Дар мавҷи хези ғами дили мо бесарвар нест

در موج خیز غم دل ما بی سرور نیست

Гиреҳгони рӯзгори з якдигараш даранд

گرگان روزگار ز یکدیگرش درند

Онро ки пӯстин гиребон смўр нест

آن را که پوستین گریبان سمور نیست

Пероҳанӣ куҷост , ки бар аҳли рӯзгор

پیراهنی کجاست، که بر اهل روزگار

Равшан шавад ки дидаи ёқӯб кӯр нест

روشن شود که دیده یعقوب کور نیست

Аз партави ҷамол ту хоҳад гудохтан

از پرتو جمال تو خواهد گداختن

Охири хамири оина аз санг тавр нест

آخر خمیر آینه از سنگ طور نیست

Ҳар ҷои нафир хоб кунад бахти мо баланд

هر جا نفیر خواب کند بخت ما بلند

Онҷои маҷоли дам задани нафх сувар нест

آنجا مجال دم زدن نفخ صور نیست

Сари гарми ишқро ба кулоҳ намад чаҳ кор ?

سر گرم عشق را به کلاه نمد چه کار؟

Хуршед агар бараҳна нагардад қусӯр нест

خورشید اگر برهنه نگردد قصور نیست

Аз барқи ҳодисот ба бод фано равад

از برق حادثات به باد فنا رود

Ҳар хирманӣ ки гӯшаи чашмаш ба мӯр нест

هر خرمنی که گوشه چشمش به مور نیست

То чанд дар миён фиканӣ боду шонаро ?

تا چند در میان فکنی باد و شانه را؟

Дилро наме диҳем ба зулфи ту , зӯр нест !

دل را نمی دهیم به زلف تو، زور نیست!

Дасти сабуи саломату пои хами шароб !

دست سبو سلامت و پای خم شراب!

Моро чаҳ шуд ки даст ба зонуӣ ҳур нест

ما را چه شد که دست به زانوی حور نیست

Кӯтаҳи назар талош кунад қурби дӯст ро

کوته نظر تلاش کند قرب دوست را

Наздикро хабари зи нигаҳҳои давр нест

نزدیک را خبر ز نگه های دور نیست

Соиб чаҳ оташӣаст , ки дар базми рӯзгор

صائب چه آتشی است، که در بزم روزگار

Бе шуълаи табиат ӯ ҳеҷ нур нест

بی شعله طبیعت او هیچ نور نیست