Доғам чу офтоби сиёҳӣ пазир нест

داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیست

Чун субҳи чоки синаи ман бахя гир нест

چون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست

Ин шукр чун кунем ки паҳлавии хушки мо

این شکر چون کنیم که پهلوی خشک ما

Дар зери бори миннати нақш ҳасир нест

در زیر بار منت نقش حصیر نیست

Фикр камӣн макун ки тамошоеи туро

فکر کمین مکن که تماشایی ترا

Пои гурез чун ҳадаф аз пеш тир нест

پای گریز چون هدف از پیش تیر نیست

Ойӣна Эй куҷост ки бар кӯри ботинон

آیینه ای کجاست که بر کور باطنان

Равшан шавад ки тӯтии моро назир нест

روشن شود که طوطی ما را نظیر نیست

Дар чашми мо ки вола абрӯӣ мисраем

در چشم ما که واله ابروی مصرعیم

Байни алстўри ҳеҷ кам аз ҷӯй шер нест

بین السطور هیچ کم از جوی شیر نیست

Соиб дар оби сайли бишавади дастро зи дил

صائب در آب سیل بشود دست را ز دل

Ин хонаи шикастаи иморат пазир нест

این خانه شکسته عمارت پذیر نیست