намекунам аз синаи беруни ин дили афсурда ро

می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

Бишинавам то чанд буии ин чароғи мурдаро ?

بشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟

Шаб чу хӯни мурдау санги мазораш хоб туаст

شب چو خون مرده و سنگ مزارش خواب توست

Зиндаи гардон аз ибодати ин замини мурда ро

زنده گردان از عبادت این زمین مرده را

эй гул бедард , пар зар кун даҳони булбулон

ای گل بی درد، پر زر کن دهان بلبلان

Дар гиреҳ чун ғунчаи хоҳии баст чанд ин хурдаро ?

در گره چون غنچه خواهی بست چند این خرده را؟

Занг ҳайҳотаст аз пайкон задойад хӯни гарм

زنگ هیهات است از پیکان زداید خون گرم

Бода чун орад ба ҳоли худ дили афсурдаро ?

باده چون آرد به حال خود دل افسرده را؟

Аз тршрўён шавад мотами сарои доруссурур

از ترشرویان شود ماتم سرا دارالسرور

Раҳи мадаи ризвон ба ҷинати зоҳиди длмрдаҳ ро

ره مده رضوان به جنت زاهد دلمرده را

Боиси оромиши дили гашти соиби хати ёр

باعث آرامش دل گشت صائب خط یار

Тўтёӣ чашм бошад хок , тӯфони барда ро

توتیای چشم باشد خاک، طوفان برده را