Дил сияҳ созад дару девор , савдо карда ро
دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را
Шаҳр зиндонаст рӯй дил ба саҳро карда ро
شهر زندان است روی دل به صحرا کرده را
Кӯси риҳлати нағма Довӯд меояд ба гӯш
کوس رحلت نغمه داود می آید به گوش
Пештар аз кӯч , зоди раҳ муҳайё карда ро
پیشتر از کوچ، زاد ره مهیا کرده را
Шҳпри парвоз чашмаст аз таманноҳои хом
شهپر پرواز چشم است از تمناهای خام
Чашм қурбонӣаст дили тарк таманно карда ро
چشم قربانی است دل ترک تمنا کرده را
Қатра гардад гавҳари ғалатон дар оғӯши садаф
قطره گردد گوهر غلطان در آغوش صدف
Дил тапад дар синаи доими сайр дарё карда ро
دل تپد در سینه دایم سیر دریا کرده را
Лаб ба равшани гавҳарон во кун ки абри навбаҳор
لب به روشن گوهران وا کن که ابر نوبهار
Меҳр гавҳар мезанад бар лаб , даҳан во карда ро
مهر گوهر می زند بر لب، دهن وا کرده را
Пардаи номӯс аз захм забон ларзад ба худ
پرده ناموس از زخم زبان لرزد به خود
Ҳеҷ парво аз маломат нест расво карда ро
هیچ پروا از ملامت نیست رسوا کرده را
Аз дил тораст дар чашми ту дунё бе сафо
از دل تارست در چشم تو دنیا بی صفا
ИўсФстонаст олами дил мусаффо карда ро
یوسفستان است عالم دل مصفا کرده را
Чашми пӯшидан буд машшотаи рухсори зишт
چشم پوشیدن بود مشاطه رخسار زشت
Ҷинат нақдаст дунё , рӯ ба уқбо карда ро
جنت نقدست دنیا، رو به عقبی کرده را
Абри Нитсаон аз садаф эҳсон намедорад дареғ
ابر نیسان از صدف احسان نمی دارد دریغ
Махзан гавҳар шавад дили даст боло карда ро
مخزن گوهر شود دل دست بالا کرده را
Шабнами гулзори ҷинат дар намеояд ба чашм
شبنم گلزار جنت در نمی آید به چشم
Гиря ҳамчун шамъ дар домони шаб ҳо карда ро
گریه همچون شمع در دامان شب ها کرده را
Гул ба шабнам рӯй худро пок натавонист кард
گل به شبنم روی خود را پاک نتوانست کرد
Чеҳра хунинаст доими ханда беҷо карда ро
چهره خونین است دایم خنده بی جا کرده را
Аз саводи шаҳр бар маҷнӯн шавад олами сиёҳ
از سواد شهر بر مجنون شود عالم سیاه
Хонаи гӯр танг бошад сайр саҳро карда ро
خانه گور تنگ باشد سیر صحرا کرده را
Зиндагӣ бар ман шуд аз теғи шаҳодати ногувор
زندگی بر من شد از تیغ شهادت ناگوار
намешавад ботили таяммуми об пайдо карда ро
می شود باطل تیمم آب پیدا کرده را
Олами пари шӯри соиби ваҳшати ободӣ буд
عالم پر شور صائب وحشت آبادی بود
Сайри кӯҳи қофи азлати ҳамчу анқо карда ро
سیر کوه قاف عزلت همچو عنقا کرده را