То зиндаем қисмати мо ғайр доғ нест

تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست

Парвонаи наҷот ба ном чароғ нест

پروانه نجات به نام چراغ نیست

Дар зери осмон ки нафас мекашад ба айш ?

در زیر آسمان که نفس می کشد به عیش؟

Дар тангнои байзаи насим фироқ нест

در تنگنای بیضه نسیم فراغ نیست

Носеҳи зи пунбаи кории доғам ба ҷон расед

ناصح ز پنبه کاری داغم به جان رسید

Дӯзахи ҳарифи ин ҷигари ташна доғ нест

دوزخ حریف این جگر تشنه داغ نیست

То кӣ ману насими гиребон ҳам дарем ?

تا کی من و نسیم گریبان هم دریم؟

Савдои зулфи кори ман бедимоғ нест

سودای زلف کار من بی دماغ نیست

Мазҳаби ҳарифи тундӣ машраб наме шавад

مذهب حریف تندی مشرب نمی شود

Кӯи тавбае ки ҳалқа ба гӯш аёғ нест ?

کو توبه ای که حلقه به گوش ایاغ نیست؟

Парвонаем , лек насузем хеш ро

پروانه ایم، لیک نسوزیم خویش را

Дар маҳфилӣ ки равғани гул дар чароғ нест

در محفلی که روغن گل در چراغ نیست

Зӯраши куҷо ба чашм тмошоиён расад ?

زورش کجا به چشم تماشاییان رسد؟

Булбули ҳарифи рахнаи девор боғ нест

بلبل حریف رخنه دیوار باغ نیست

Симоби шавқ кушта нагардад ба ҳеҷ теғ

سیماب شوق کشته نگردد به هیچ تیغ

Дар баҳр , қатраи мавҷи сифат бесуроғ нест

در بحر، قطره موج صفت بی سراغ نیست

Оҷизи кашӣ на шеваи табъи баланди мост

عاجز کشی نه شیوه طبع بلند ماست

Бар боли ин ҳумои Қуми хӯн зоғ нест

بر بال این هما قم خون زاغ نیست

Соиби миёни ин ҳамаи оташи нафас ки ҳаст

صائب میان این همه آتش نفس که هست

Як дил биҷӯ каз ин ғазали тоза доғ нест

یک دل بجو کز این غزل تازه داغ نیست