Мақбул нест тоъат ҳар кас шикаста нест

مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

Устодаро савоб намоз нишаста нест

استاده را ثواب نماز نشسته نیست

Чун сарв агар чаҳ решаи ман дар таҳ гул аст

چون سرو اگر چه ریشه من در ته گل است

Пайванди ман зи олами боло гусаста нест

پیوند من ز عالم بالا گسسته نیست

Доим ба як қарор буд биқрорим

دایم به یک قرار بود بیقراریم

Битоқтии сапанди марои ҷуста ҷуста нест

بیطاقتی سپند مرا جسته جسته نیست

Бо қомати ду то натавон хоб амн кард

با قامت دو تا نتوان خواب امن کرد

Осӯдагӣ ба сояи тоқ шикаста нест

آسودگی به سایه طاق شکسته نیست

Аз қадар ҳоҷатаст таваққуъи турои ёд

از قدر حاجت است توقع ترا زیاد

Варна дар Карим ба муҳтоҷ баста нест

ورنه در کریم به محتاج بسته نیست

Беҳудаи лаб ба ханда чаро боз мекунӣ ?

بیهوده لب به خنده چرا باز می کنی؟

Гар дил чу мағзи пистаи турои занг баста нест

گر دل چو مغز پسته ترا زنگ بسته نیست

Паргор доираст агар нуқтаи по ба ҷост

پرگار دایرست اگر نقطه پا به جاست

Мангар шикастаам суханами по шикаста нест

من گر شکسته ام سخنم پا شکسته نیست

Рӯй кушода аз сухани сахт эмин аст

روی گشاده از سخن سخت ایمن است

Осӯда аз задан буд он дар ки баста нест

آسوده از زدن بود آن در که بسته نیست

Комил айёр нест чу гавҳари дарин муҳӣт

کامل عیار نیست چو گوهر درین محیط

Бар рӯй ҳар ки гирд ятемӣ нишаста аст

بر روی هر که گرد یتیمی نشسته نیست

Асбоб тафриқааст парешонеи ҳавос

اسباب تفرقه است پریشانی حواس

Чун ришта дил мабанд ба ҳар гул ки даста нест

چون رشته دل مبند به هر گل که دسته نیست

Гардад зи ғмгсори сабки кӯҳи дарду ғам

گردد ز غمگسار سبک کوه درد و غم

Шамъӣ ба аз табиб ба болин хаста нест

شمعی به از طبیب به بالین خسته نیست

Доим чу сабзаи таҳ сангаст дар азоб

دایم چو سبزه ته سنگ است در عذاب

Соиб касе ки аз худии хеш руста нест

صائب کسی که از خودی خویش رسته نیست