Рӯзӣ ки ишқи доғи маро бар ҷигар гузошт

روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

Аз шарм , лолаи пой ба кӯҳ ва камар гузошт

از شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت

Оқили зи дасти доман фурсат наме диҳад

عاقل ز دست دامن فرصت نمی دهد

Натавон ҷунуни худ ба баҳор дигар гузошт

نتوان جنون خود به بهار دگر گذاشت

Он грмрўи зи сардии айём огаҳ аст

آن گرمرو ز سردی ایام آگه است

Каз нақши пои чароғ ба ҳар раҳгузар гузошт

کز نقش پا چراغ به هر رهگذر گذاشت

Пайдост саъии обилаи поён куҷо расад

پیداست سعی آبله پایان کجا رسد

Дар водӣӣ ки барқи сбксир пар гузошт

در وادیی که برق سبکسیر پر گذاشت

Дар печу тоби умр сар оварад чун каманд

در پیچ و تاب عمر سر آورد چون کمند

Сайёди пешае ки маро аз назар гузошт

صیاد پیشه ای که مرا از نظر گذاشت

Маҳмӯд нест зулм ба дилҳои бигноаҳ

محمود نیست ظلم به دلهای بیگناه

Зулфи Аёз дар сари ин кор сар гузошт

زلف ایاز در سر این کار سر گذاشت

Осӯдаам ки пери харобот чун сабу

آسوده ام که پیر خرابات چون سبو

Болини зи дасти хеши марои зер сар гузошт

بالین ز دست خویش مرا زیر سر گذاشت

Аз соҳили наҷот ба баҳр хатар фитод

از ساحل نجات به بحر خطر فتاد

Аз ҳади худ касе ки қадам пештар гузошт

از حد خود کسی که قدم پیشتر گذاشت

Шабнам дар орзӯии рухи лолаи ранги ту

شبنم در آرزوی رخ لاله رنگ تو

Дандони зи барги лолау гул бар ҷигар гузошт

دندان ز برگ لاله و گل بر جگر گذاشت

Соиби макаши сар аз хати таслим зинҳор

صائب مکش سر از خط تسلیم زینهار

Кони кас ки по кашид азин роҳ , сар гузошт

کان کس که پا کشید ازین راه، سر گذاشت