Бори ғам аз дилам май гулранг бар надошт

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

Ин сайли ҳаргиз аз раҳи ман санг барнадошт

این سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Аз баси фишурди гиряи бидодгари маро

از بس فشرد گریه بیدادگر مرا

Нохуни зи ковуши дили ман ранг барнадошт

ناخن ز کاوش دل من رنگ برنداشت

Авқоти худ зи машқи парешон сиёҳ кард

اوقات خود ز مشق پریشان سیاه کرد

Чашмӣ ки нусха зон хат шбрнг барнадошт

چشمی که نسخه زان خط شبرنگ برنداشت

Аз шӯри ишқи силсилаи ҷунбони оламам

از شور عشق سلسله جنبان عالمم

Мурғӣ маро надид ки оҳанг барнадошт

مرغی مرا ندید که آهنگ برنداشت

Шуд каҳрабо ба хӯни ҷигари лаъли обдор

شد کهربا به خون جگر لعل آبدار

Аз май хазони чеҳраи мо ранг барнадошт

از می خزان چهره ما رنگ برنداشت

Ёрб шавад чу дасти сабуи хушки зери сар

یارب شود چو دست سبو خشک زیر سر

Дастӣ ки дар шикастан ман санг барнадошт

دستی که در شکستن من سنگ برنداشت

Чун барги лола гарчи ба хӯни ғӯта ҳо задем

چون برگ لاله گرچه به خون غوطه ها زدیم

Бахти сияҳи зи домани мо чанг барнадошт

بخت سیه ز دامن ما چنگ برنداشت

Бардоштем бори ғами халқи солҳо

برداشتیم بار غم خلق سالها

Аз роҳи мо агарчӣ касе санг барнадошт

از راه ما اگرچه کسی سنگ برنداشت

Бисмии аллоҳи умед буд захми теғи ишқ

بسم الله امید بود زخم تیغ عشق

Бе ҳосили он ки захми чунин ҷанг барнадошт

بی حاصل آن که زخم چنین جنگ برنداشت

Ҳар чанд ҳамчу соя фитодам ба пои халқ

هر چند همچو سایه فتادم به پای خلق

Аз хоки раҳи маро касе аз нанг барнадошт

از خاک ره مرا کسی از ننگ برنداشت

Соиби зи базми уқдаи гушойон канора кард

صائب ز بزم عقده گشایان کناره کرد

Нози насим , ғунча дилтанг барнадошт

ناز نسیم، غنچه دلتنگ برنداشت