Кард бе тобии фузуни занги дили ғами дида ро

کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

поикӯбӣ об шуд ин сабзаи хобида ро

پایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

намешавад зоҳири айёри фақри баъд аз салтанат

می شود ظاهر عیار فقر بعد از سلطنت

Тўтёӣ чашм бошад хок , тӯфони дида ро

توتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را

Тан ба ҳар ташрифи ноқис кӣ диҳад нафаси шариф ?

تن به هر تشریف ناقص کی دهد نفس شریف؟

Каъба ҳайҳотаст пӯшади ҷомаи пӯшида ро

کعبه هیهات است پوشد جامه پوشیده را

Ҳиммат олӣ шавад нозили зи пайванди хасис

همت عالی شود نازل ز پیوند خسیس

Барги коҳии монеъ аз парвоз гардад дида ро

برگ کاهی مانع از پرواز گردد دیده را

Манъи мо аз сайри гулзор эй чаман пиро макун

منع ما از سیر گلزار ای چمن پیرا مکن

Вар на барме чӣанд оҳии ин бисоти чида ро

ور نه برمی چیند آهی این بساط چیده را

Қадари ёқӯти лаб ӯро ки медонад ки чист ?

قدر یاقوت لب او را که می داند که چیست؟

Ҷавҳарӣ қимат надонад ҷавҳари нодида ро

جوهری قیمت نداند جوهر نادیده را

Грмхўнӣ мекунад бегонагонро ошно

گرمخونی می کند بیگانگان را آشنا

Мавҷ мешероза гардад суҳбати пошида ро

موج می شیرازه گردد صحبت پاشیده را

Сайқали дилҳои беғам гарчи бошад моҳи ид

صیقل دل های بی غم گرچه باشد ماه عید

Тоза месозад ба нохуни доғи мотами дида ро

تازه می سازد به ناخن داغ ماتم دیده را

Рутбаи комили айёрон беш гардад аз маҳак

رتبه کامل عیاران بیش گردد از محک

Нест парвоеи зи мизони мардуми санҷида ро

نیست پروایی ز میزان مردم سنجیده را

Худ ҳисобони соиб аз девон маҳшар фориғанд

خود حسابان صائب از دیوان محشر فارغند

Аз ҳисоби андеша Эй набӯд қиёмати дида ро

از حساب اندیشه ای نبود قیامت دیده را

Хониш
ғзл шморҳ 208 — пзӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇