Аз ғубори хат фузун шуд равшанои дида ро

از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

Тўтёӣ чашм бошад хок , тӯфони дида ро

توتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را

Дида ёқӯб мехоҳад насими перҳан

دیده یعقوب می خواهد نسیم پیرهن

Нест ҳар нодидаи лоиқи ҷомаи пӯшида ро

نیست هر نادیده لایق جامه پوشیده را

Гарчи бошад сайқали занги кудурати моҳи ид

گرچه باشد صیقل زنگ کدورت ماه عید

Нохун алмос бошад , доғи мотами дида ро

ناخن الماس باشد، داغ ماتم دیده را

Худ ҳисоб аз пурсиши рӯзи ҳисоб осӯда аст

خود حساب از پرسش روز حساب آسوده است

Нест парвоеи зи мизони мардуми санҷида ро

نیست پروایی ز میزان مردم سنجیده را

наменамудем ваҳшат аз касрат , надонистам ки хор

می نمودم وحشت از کثرت، ندانستم که خار

Аз гиребони сари براردи домани барчӣда ро

از گریبان سر برآرد دامن برچیده را

Чанд бошам зон рухи мастур , қонеъ бо хаёл ?

چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال؟

Дар гиребон то ба кӣ резами гули ночидаро ?

در گریبان تا به کی ریزم گل ناچیده را؟

Беқарориҳои дили занги кудуратро фузуд

بی قراری های دل زنگ کدورت را فزود

поикӯбӣ об шуд ин сабзаи хобида ро

پایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

Баҳра зон мӯии миёни нозук хаёлон ме баранд

بهره زان موی میان نازک خیالان می برند

Дар наёбад ҳар касе ин маънии печида ро

در نیابد هر کسی این معنی پیچیده را

Зулф бо афтодагӣ бар сари кашон ғолиб шавад

زلف با افتادگی بر سر کشان غالب شود

Фатҳ бошад дар рикоби ин рояти хобида ро

فتح باشد در رکاب این رایت خوابیده را

Нест ҷузи инсон касе шоистаи авсофи ҳақ

نیست جز انسان کسی شایسته اوصاف حق

Шоҳ мебахшад ба хосони ҷомаи пӯшида ро

شاه می بخشد به خاصان جامه پوشیده را

Сахт тар гардад гиреҳ , ҳар гоҳи соиб тар шавад

سخت تر گردد گره، هر گاه صائب تر شود

Бода ҳайҳот аст бигушоед дили ғами дида ро

باده هیهات است بگشاید دل غم دیده را