Корами шаби висол ба поси назари гузашт

کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

Фасли баҳори ман ба таҳи болу пари гузашт

فصل بهار من به ته بال و پر گذشت

Домони бихўдии мада аз каф ба ҳарфи ақл

دامان بیخودی مده از کف به حرف عقل

Аз бим роҳзан натавон зини сафари гузашт

از بیم راهزن نتوان زین سفر گذشت

Дилбастагии натиҷаи нуқсон бениш аст

دلبستگی نتیجه نقصان بینش است

То чашм боз кард садаф аз гуҳари гузашт

تا چشم باز کرد صدف از گهر گذشت

эй коши сарфи машқ ҷунун мешудӣ тамом

ای کاش صرف مشق جنون می شدی تمام

Аз зиндагонии ончӣ ба касби ҳунари гузашт

از زندگانی آنچه به کسب هنر گذشت

Гар сар равад , зи теғи фанои сар наме кашам

گر سر رود، ز تیغ فنا سر نمی کشم

Натавон ба тлхрўиии баҳр аз гуҳари гузашт

نتوان به تلخرویی بحر از گهر گذشت

Ҳар зиндаи дил ки бар хати таслими сари ниҳод

هر زنده دل که بر خط تسلیم سر نهاد

Чун хӯни мурда аз хатари нештар гузашт

چون خون مرده از خطر نیشتر گذشت

Ашками ҳазор марҳала аз дил гузашта аст

اشکم هزار مرحله از دل گذشته است

Чун раҳравӣ ки гарм шуд аз роҳбари гузашт

چون رهروی که گرم شد از راهبر گذشت

То ҳамчуи шамъи пои ниҳодами дарин бисот

تا همچو شمع پای نهادم درین بساط

Умрам ба гиряи шабу оҳи саҳари гузашт

عمرم به گریه شب و آه سحر گذشت

Дилро дасти дор ки мавҷи сабки Аннан

دل را دست دار که موج سبک عنان

Бо киштии шикастаи зи баҳри хатари гузашт

با کشتی شکسته ز بحر خطر گذشت

Нуқсон накардааст касе аз гузаштагӣ

نقصان نکرده است کسی از گذشتگی

Васл набот ёфт чу бед аз самари гузашт

وصل نبات یافت چو بید از ثمر گذشت

Соиб гирифт домани умри рамида ро

صائب گرفت دامن عمر رمیده را

Бар хок ҳар ки сояи он симбри гузашт

بر خاک هر که سایه آن سیمبر گذشت