Рӯзӣ ки ҳарфи ишқи маро бар забони гузашт

روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

Чун хомаи мади захми ман аз устихони гузашт

چون خامه مد زخم من از استخوان گذشت

Ҳар рахнаи қафаси дарӣ аз файз бӯда аст

هر رخنه قفس دری از فیض بوده است

Сад ҳайф азон ҳаёт ки дар ошёни гузашт

صد حیف ازان حیات که در آشیان گذشت

Як бори даст дар камари булбулон назд

یک بار دست در کمر بلبلان نزد

Ин мавҷи гул ки аз камари боғбони гузашт

این موج گل که از کمر باغبان گذشت

Шуд пардаҳои дидаи равшан , қумоши мо

شد پرده های دیده روشن، قماش ما

Аз буии Юсуфӣ ки бар ин корвони гузашт

از بوی یوسفی که بر این کاروان گذشت

То рӯй оташини ту бепарда шуд зи шарм

تا روی آتشین تو بی پرده شد ز شرم

Ойӣнаи ҳамчуи оби зи ойӣнаи дони гузашт

آیینه همچو آب ز آیینه دان گذشت

Барҷаста мисраӣаст зи девони зиндагӣ

برجسته مصرعی است ز دیوان زندگی

Чун неи зи умри ончии маро дар фиғони гузашт

چون نی ز عمر آنچه مرا در فغان گذشت

Бе ҳосилии нигар ки шуморем муғтанам

بی حاصلی نگر که شماریم مغتنم

Аз зиндагонии ончӣ ба хоби гарони гузашт

از زندگانی آنچه به خواب گران گذشت

Пайғом вбўсаҳ нест тасаллӣ физой ман

پیغام وبوسه نیست تسلی فزای من

Бозо ки иштиёқи ман аз ин ва он гузашт

بازآ که اشتیاق من از این و آن گذشت

Соиби зи субҳи шебу саранҷом он мапурс

صائب ز صبح شیب و سرانجام آن مپرس

Чун мавсими шабоб ба хоби гарони гузашт

چون موسم شباب به خواب گران گذشت