Аз хати дили сияҳ , зи Рахши об ва тоб рафт

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

Мазлӯми золимӣ ки ба пой ҳисоб рафт

مظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Мушти зарӣ ки ғунчаи зи булбул дареғ дошт

مشت زری که غنچه ز بلبل دریغ داشت

Дар як нафаси тамом ба харҷ гулоб рафт

در یک نفس تمام به خرج گلاب رفت

Оварад набзи давлати бедорро ба даст

آورد نبض دولت بیدار را به دست

Дар сояи ниҳоли ту ҳар кас ба хоб рафт

در سایه نهال تو هر کس به خواب رفت

Шуд риштаам гиреҳи зи хаёли даҳони ёр

شد رشته ام گره ز خیال دهان یار

Умри дароз дар сари ин печ ва тоб рафт

عمر دراز در سر این پیچ و تاب رفت

Аз қурби глрхони лаби хандон касе набард

از قرب گلرخان لب خندان کسی نبرد

Шабнами буруни зи боғ ба чашми пар об рафт

شبنم برون ز باغ به چشم پر آب رفت

Хоҳад гирифт домани оташ ба хӯни ман

خواهد گرفت دامن آتش به خون من

Хуноби ҳасратӣ ки маро аз кабоб рафт

خوناب حسرتی که مرا از کباب رفت

Худро чу шабнами он ки дарин боғ ҷамъ кард

خود را چو شبنم آن که درین باغ جمع کرد

Аз худ бурун ба як назар офтоб рафт

از خود برون به یک نظر آفتاب رفت

Соиб ба ин хушам ки шудам маҳв дар муҳӣт

صائب به این خوشم که شدم محو در محیط

Ҳар чанд сар ба боди маро чун ҳубоб рафт

هر چند سر به باد مرا چون حباب رفت