Субҳи шукуфа чун кафи сайл баҳор рафт

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

Хуши мавсимии зи кӣсаи лайл ва наҳор рафт

خوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Хӯн мечакад зи ғунчаи минқори булбулон

خون می چکد ز غنچه منقار بلبلان

Зини нақди тоза каз гиреҳ рӯзгор рафт

زین نقد تازه کز گره روزگار رفت

Омад ба мавҷи лолау гули баҳри навбаҳор

آمد به موج لاله و گل بحر نوبهار

Монанди каф , шукуфаи сабк бар канор рафт

مانند کف، شکوفه سبک بر کنار رفت

Аз дафтари шукуфа , баҷои як варақ намонад

از دفتر شکوفه، بجا یک ورق نماند

Айём мад кашӣдан абр баҳор рафт

ایام مد کشیدن ابر بهار رفت

Ганҷӣ ки аз шукуфа бурун дода буд хок

گنجی که از شکوفه برون داده بود خاک

Дар як нафас ба бод чу зар нисор рафт

در یک نفس به باد چو زر نثار رفت

Нақдӣ ки аз шукуфаи чаман ҷамъ карда буд

نقدی که از شکوفه چمن جمع کرده بود

Яксар ба ҳарзаи харҷии бод баҳор рафт

یکسر به هرزه خرجی باد بهار رفت

Бесикка харҷ кард зари хешро тамом

بی سکه خرج کرد زر خویش را تمام

Зини бӯстони шукуфаи аҷаб номдор рафт

زین بوستان شکوفه عجب نامدار رفت

Даврони эътидоли насими чамани гузашт

دوران اعتدال نسیم چمن گذشت

Аз синаи ҷаҳон , нафас беғубор рафт

از سینه جهان، نفس بی غبار رفت

Носур шуд ҷароҳати минқори булбулон

ناسور شد جراحت منقار بلبلان

Аз бас ки хӯни нолаи азу дар баҳор рафт

از بس که خون ناله ازو در بهار رفت

Хати бунафшаи рай ба пажмурдагӣ гузошт

خط بنفشه ری به پژمردگی گذاشت

Райҳону гул ба суръати дӯд ва шарор рафт

ریحان و گل به سرعت دود و شرار رفت

То гашти тозӣонаи қавси қзҳи баланд

تا گشت تازیانه قوس قزح بلند

Чун корвони барқ , сабки лола зор рафт

چون کاروان برق، سبک لاله زار رفت

Қисмат чу нест , фоидаи барг айш чист ?

قسمت چو نیست، فایده برگ عیش چیست؟

Наргис пиёла дошт ба каф , дар хумор рафт

نرگس پیاله داشت به کف، در خمار رفت

То бо гули шукуфтаи шабиро ба рӯз кард

تا با گل شکفته شبی را به روز کرد

Хӯнҳо зи чашми шабнами шаби зинда дор ёфт

خونها ز چشم شبنم شب زنده دار یافت

Рӯи бози пас зи шӯр қиёмат наме кунад

رو باز پس ز شور قیامت نمی کند

Ҳушӣ ки дар рикоби насим баҳор рафт

هوشی که در رکاب نسیم بهار رفت

Соқӣ , туро ки даст ва дилӣ ҳаст ме бануш

ساقی، ترا که دست و دلی هست می بنوش

Каз буии бодаи дасту дили ман з кор рафт

کز بوی باده دست و دل من ز کار رفت

Хуши вақти раҳравӣ ки дарин боғ чун насим

خوش وقت رهروی که درین باغ چون نسیم

Беихтиёр омад ва беихтиёр рафт

بی اختیار آمد و بی اختیار رفت

Вошў чу ғунча , эй гиреҳи дил ба зӯри худ

واشو چو غنچه، ای گره دل به زور خود

Акнӯн ки дасти уқдаи гушойони з кор рафт

اکنون که دست عقده گشایان ز کار رفت

Соиб мапурс ҳоли дили андалеб ро

صائب مپرس حال دل عندلیب را

Ҷое ки лола бо ҷигар доғдор рафт

جایی که لاله با جگر داغدار رفت