Ҳар ошиқ аз раҳе ба ҳарим висол рафт

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

Маҷнӯни паии сиёҳии чашм ғизол рафт

مجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Чашму даҳони ёр талофӣ кунад магар

چشم و دهان یار تلافی کند مگر

Умри азизро ки ба хоб ва хаёл рафт

عمر عزیز را که به خواب و خیال رفت

Холаш ба хати супурди дили хӯни гирифта ро

خالش به خط سپرد دل خون گرفته را

Аз дузд ончӣ монад ба тороҷ фол рафт

از دزد آنچه ماند به تاراج فال رفت

Равшан буд ки чист саранҷоми ноқисон

روشن بود که چیست سرانجام ناقصان

Дар олимӣ ки бадари азу чун ҳилол рафт

در عالمی که بدر ازو چون هلال رفت

Хокаш ба сар , ки байзаи дарин ошён наад

خاکش به سر، که بیضه درین آشیان نهد

Мурғӣ ки бар фалак битавонад ба бол рафт

مرغی که بر فلک بتواند به بال رفت

Ҳошо ки гардад оташи дӯзах ба гирди ман

حاشا که گردد آتش دوزخ به گرد من

Зонҳокаҳ бар ман аз арақ инфеъол рафт

زآنهاکه بر من از عرق انفعال رفت

Соиб ба мум аз оташ сӯзон нарафта аст

صائب به موم از آتش سوزان نرفته است

Аз фикри ончӣ бар ман нозук хаёл рафт

از فکر آنچه بر من نازک خیال رفت