Натавон ба дастгирии ихвони з роҳ рафт

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

Юсуф ба ресмони бародар ба чоҳ рафт

یوسف به ریسمان برادر به چاه رفت

Ман будаму дилӣ ки марои ғмгсор буд

من بودم و دلی که مرا غمگسار بود

Он низ рафтаи рафта ба харҷ нигоҳ рафт

آن نیز رفته رفته به خرج نگاه رفت

Рӯяти з офтоб кашид интиқоми мо

رویت ز آفتاب کشید انتقام ما

Гар зи офтоби ранги зи рухсор моҳ рафт

گر ز آفتاب رنگ ز رخسار ماه رفت

Аз ҷӯши муштарӣ ба длором ман расед

از جوش مشتری به دلارام من رسید

Бар моҳи Мисри ончии зи зиндон ва чоҳ рафт

بر ماه مصر آنچه ز زندان و چاه رفت

Бигузар зи азми ҳинд ки баҳри зари сифед

بگذر ز عزم هند که بهر زر سفید

Натавон ба пои худ ба замин сиёҳ рафт

نتوان به پای خود به زمین سیاه رفت

Аз ҳарфи сард бар ман оташи забони гузашт

از حرف سرد بر من آتش زبان گذشت

Бар шамъи ончӣ аз нафас субҳгоҳ рафт

بر شمع آنچه از نفس صبحگاه رفت

Аз зулмати гунаҳ ба дили пок ман расед

از ظلمت گنه به دل پاک من رسید

Бар чашми равшани ончии зи об сиёҳ рафт

بر چشم روشن آنچه ز آب سیاه رفت

Дар маҳфили вуҷӯди марои зиндагӣ чу шамъ

در محفل وجود مرا زندگی چو شمع

Гоҳе ба ашки соиб ва гоҳе ба оҳ рафт

گاهی به اشک صائب و گاهی به آه رفت