Ҳар зиндаи дил ки ҷо ба мақом ризо гирифт
هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت
Аз теғ , файзи сояи бол ҳумо гирифт
از تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Шуд ваҳшатами зи олами сӯрати зиёдтар
شد وحشتم ز عالم صورت زیادتر
Чандон ки беш оинаи ман ҷило гирифт
چندان که بیش آینه من جلا گرفت
Бо бебасиратӣ ба далел эътимод нест
با بی بصیرتی به دلیل اعتماد نیست
Тифлии зи даст кӯр тавонад Асо гирифт
طفلی ز دست کور تواند عصا گرفت
Аз симу зар ба ҳар чаҳ фишондем остин
از سیم و زر به هر چه فشاندیم آستین
Дар вақти эҳтиёҷ , ҳамон даст мо гирифт
در وقت احتیاج، همان دست ما گرفت
Саҳласт поки сохтани раҳи зи раҳзанон
سهل است پاک ساختن ره ز رهزنان
Осон наме тавон сари роҳ аз гадо гирифт
آسان نمی توان سر راه از گدا گرفت
Ишқи ғаюр , ақли мо ҳичкораҳ кард
عشق غیور، عقل ما هیچکاره کرد
Тӯфон Аннан киштем аз нохудо гирифт
طوفان عنان کشتیم از ناخدا گرفت
Баъд аз ҳазор сол ки шуд чархи меҳрбон
بعد از هزار سال که شد چرخ مهربان
Пой ба хоби рафтаи моро ҳино гирифт
پای به خواب رفته ما را حنا گرفت
Худро ба остони каси биксони расонад
خود را به آستان کس بیکسان رساند
Ҳар кас ба биксии зи касон илтиҷо гирифт
هر کس به بیکسی ز کسان التجا گرفت
Чун нахли миваи дор , дили бурдбори мо
چون نخل میوه دار، دل بردبار ما
Сангии з ҳар тараф ки расед аз ҳаво гирифт
سنگی ز هر طرف که رسید از هوا گرفت
Шуд дасти кӯтаҳам ба расоеи умедвор
شد دست کوتهم به رسایی امیدوار
Рӯзӣ ки шонаи домани он зулфро гирифт
روزی که شانه دامن آن زلف را گرفت
Шухӣ ки рехти хӯни ман бигноаҳ ро
شوخی که ریخت خون من بیگناه را
Аввал ба музди дасти зи ман хўнбҳо гирифт
اول به مزد دست ز من خونبها گرفت
Хоби сабк , гарон шавад аз хобгоҳи нарм
خواب سبک، گران شود از خوابگاه نرم
Шабнами з рӯй бистари гул чун ҳаво гирифт ?
شبنم ز روی بستر گل چون هوا گرفت؟
Аз бахти сабзи шишаи пар бодааст доғ
از بخت سبز شیشه پر باده است داغ
Сарвӣ ки ҷой бар лаби об бақо гирифт
سروی که جای بر لب آب بقا گرفت
Хӯни умедвори маро поймол кард
خون امیدوار مرا پایمال کرد
Машшотае ки дасти туро дар ҳино гирифт
مشاطه ای که دست ترا در حنا گرفت
Фаршаст дар сарои фақирони ҳузури дил
فرش است در سرای فقیران حضور دل
Натавон шикастагии зи не бӯрё гирифт
نتوان شکستگی ز نی بوریا گرفت
Соиби зи тўтёи надиҳади об , чашми хеш
صائب ز توتیا ندهد آب، چشم خویش
Ҳар дидае ки серума азон хок по гирифт
هر دیده ای که سرمه ازان خاک پا گرفت