Аз зулф агар на ҳасани ту занҷир ме гирифт

از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت

Ин дили рамидаро ба чаҳ тадбир мегирифт ?

این دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟

Он аҳди ёди бод ки он зулфи мшкбор

آن عهد یاد باد که آن زلف مشکبار

Девонаи маро ба ду занҷир ме гирифт

دیوانه مرا به دو زنجیر می گرفت

Май ҷуст аз забони маломатгарони паноҳ

می جست از زبان ملامتگران پناه

Маҷнӯн ки ҷой дар даҳан шер ме гирифт

مجنون که جای در دهن شیر می گرفت

намедод аз дили оинаи сомон барои ту

می داد از دل آینه سامان برای تو

Оҳам ки чашми оинаро дайр ме гирифт

آهم که چشم آینه را دیر می گرفت

Ҳайрони ишқро хабар аз хештан набӯд

حیران عشق را خبر از خویشتن نبود

Ойӣна дар баробар тасвир ме гирифт

آیینه در برابر تصویر می گرفت

Гар ноз бедимоғ намешуд зи хӯни халқ

گر ناز بی دماغ نمی شد ز خون خلق

Аз дасти ғамзаи ту ки шамшер мегирифт ?

از دست غمزه تو که شمشیر می گرفت؟

Перӣ фусурда кард маро , варна пеши азин

پیری فسرده کرد مرا، ورنه پیش ازین

Оташи зи шасти ман ба не тир ме гирифт

آتش ز شست من به نی تیر می گرفت

То ишқ дошт гӯшаи чашмӣ ба ман , ҷаҳон

تا عشق داشت گوشه چشمی به من، جهان

Гирди маро ба қимат эксир ме гирифт

گرد مرا به قیمت اکسیر می گرفت

Девонаи ҳалқа дар байтулҳаром ро

دیوانه حلقه در بیت الحرام را

Соиб ба ёди ҳалқа занҷир ме гирифт

صائب به یاد حلقه زنجیر می گرفت