Зулфи ту кашокаш ба раги ҷони ман андохт

زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

Рухсори ту ахгар ба гиребони ман андохт

رخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

Ҳасани ту ки чун киштӣ тӯфон зада май гашт

حسن تو که چون کشتی طوفان زده می گشت

Лангар ба дилу дидаи ҳайрони ман андохт

لنگر به دل و دیده حیران من انداخت

Симоб кунад силсилаи гардани шерон

سیماب کند سلسله گردن شیران

Барқӣ ки муҳаббат ба Нитсаатон ман андохт

برقی که محبت به نیستان من انداخت

Як ҳалқа кунад силсилаи умри абад ро

یک حلقه کند سلسله عمر ابد را

Тобӣ ки майонаш ба ранги ҷони ман андохт

تابی که میانش به رنگ جان من انداخت

То ҳиммати ман даст ба бозича баровард

تا همت من دست به بازیچه برآورد

На гӯии фалак дар хами чавгони ман андохт

نه گوی فلک در خم چوگان من انداخت

Фонӯси фалак даст надорад ба хаёлаш

فانوس فلک دست ندارد به خیالش

Он шамъ ки партав ба шабистони ман андохт

آن شمع که پرتو به شبستان من انداخت

Соиби хами он зулфи гиреҳгир ба бозӣ

صائب خم آن زلف گرهگیر به بازی

Сад силсила бар гардани имони ман андохт

صد سلسله بر گردن ایمان من انداخت