Дар шикояти рехтии дандони неъмати хора ро

در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

Куҳна кардӣ дар варақи гирдонеи ин сӣ пора ро

کهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را

Ҷавҳар дил шуд аён аз гарму сарди рӯзгор

جوهر دل شد عیان از گرم و سرد روزگار

Обу оташ зулфиқорӣ кард ин ингора ро

آب و آتش ذوالفقاری کرد این انگاره را

Аҳли дилро гуфтугӯии ишқи об зиндагӣ аст

اهل دل را گفتگوی عشق آب زندگی است

Нест нақулӣ ба зи ахгари мурғи отшхўораҳ ро

نیست نقلی به ز اخگر مرغ آتشخواره را

Дили ниҳоди дард то будам , фароғати доштам

دل نهاد درد تا بودم، فراغت داشتم

Чора ҷӯӣ кард саргардони ман бечора ро

چاره جویی کرد سرگردان من بیچاره را

Ман ки дар саҳрои хўдкомии саросар май рӯм

من که در صحرای خودکامی سراسر می روم

Чун тавонам ҷамъ кардан ин дили сад пораро ?

چون توانم جمع کردن این دل صد پاره را؟

Ъушрат рӯй замин бастааст дар ороми дил

عشرت روی زمین بسته است در آرام دل

Хоби Тифлони лангари тамкин буд гаҳвора ро

خواب طفلان لنگر تمکین بود گهواره را

Гар дили худ зиндаи хоҳии хоксорӣ пеша кун

گر دل خود زنده خواهی خاکساری پیشه کن

Ба зи хокистар либосӣ нест отшпораҳ ро

به ز خاکستر لباسی نیست آتشپاره را

Гӯшаи чашмӣ агар соиб ба ҳол ман кунанд

گوشه چشمی اگر صائب به حال من کنند

Серума май созами зи барқи тешаи санги хора ро

سرمه می سازم ز برق تیشه سنگ خاره را