Саргарми таманнои ту фориғ з газандаст

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

Маҷнӯни турои дона занҷир сапандаст

مجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Бо хона ба дуашон чаҳ кунад хонаи харобӣ ?

با خانه به دوشان چه کند خانه خرابی؟

Эмин буд аз сайли заминӣ ки баландаст

ایمن بود از سیل زمینی که بلندست

Онҷо ки ғизол ту кунад саркашии оғоз

آنجا که غزال تو کند سرکشی آغاز

Як ҳалқаи зи печу хами сайёд , камандаст

یک حلقه ز پیچ و خم صیاد، کمندست

Бе резиши борони дил мисатон накушояд

بی ریزش باران دل مستان نگشاید

Аз абр хӯрд об , димоғӣ ки баландаст

از ابر خورد آب، دماغی که بلندست

Аз хандаи кунони хӯн ба дили уқдаи гушойон

از خنده کنان خون به دل عقده گشایان

Дар зоҳир агар ғунчаи мо биҳдаҳи хндст

در ظاهر اگر غنچه ما بیهده خندست

Дилро нхрошди нафаси мардуми озод

دل را نخراشد نفس مردم آزاد

Неро асари нолаи з бисёре бандаст

نی را اثر ناله ز بسیاری بندست

Аз комрўоёни дили бедори мҷўиид

از کامروایان دل بیدار مجویید

Дар хоб равад ҳар ки бар ин пушт самандаст

در خواب رود هر که بر این پشت سمندست

Дар каъбау бтхонаҳ иқомат накунад ишқ

در کعبه و بتخانه اقامت نکند عشق

Ин сайли сбксир , сбкбор з бандаст

این سیل سبکسیر، سبکبار ز بندست

Хомӯш ки дар машраби дрёкши ошиқ

خاموش که در مشرب دریاکش عاشق

Талхӣ ки гуворо нашавад талхӣ пандаст

تلخی که گوارا نشود تلخی پندست

Дастӣ ки ба дили ошиқ битоб гузорад

دستی که به دل عاشق بیتاب گذارد

Дар гардани маъшӯқ з андоз баландаст

در گردن معشوق ز انداز بلندست

Бо нома печида шавад ҳашар , қиёмат

با نامه پیچیده شود حشر، قیامت

Аз ҳайрат рӯй ту забонӣ ки ба бандаст

از حیرت روی تو زبانی که به بندست

Кӯтаҳи назарон ончӣ шуморанд саодат

کوته نظران آنچه شمارند سعادت

Чун дидаи дил боз шавад ҳасрат чандаст

چون دیده دل باز شود حسرت چندست

Аз хеши буруни ой ки пероҳани бодом

از خویش برون آی که پیراهن بادام

Аз пӯст чу зад хаймаи бурун , парда қандаст

از پوست چو زد خیمه برون، پرده قندست

Соиб ба ҷуз аз маънии бегона мо нест

صائب به جز از معنی بیگانه ما نیست

Имрӯзи Ғаззолӣ ки сазовор камандаст

امروز غزالی که سزاوار کمندست