Хуршеди туро аз хати шбрнг вабол аст

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

Чун сояи қадами пеш наад вақт завол аст

چون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Аз ханҷар сероб натарсад ҷигари мо

از خنجر سیراب نترسد جگر ما

Ҳар чанд ки май соф буд муфт суфол аст

هر چند که می صاف بود مفت سفال است

Ҳар дона ки аз обила даст нашуд сабз

هر دانه که از آبله دست نشد سبز

Зинҳор макун майл ки он тухм вабол аст

زنهار مکن میل که آن تخم وبال است

Дар силсилаи обилаи даст тавон ёфт

در سلسله آبله دست توان یافت

Имрӯзи дарин доираи обӣ ки ҳалол аст

امروز درین دایره آبی که حلال است

Мавқуф ба осоиш чархаст қарорам

موقوف به آسایش چرخ است قرارم

Ҳар кор ки мавқуф маҳоласт , маҳол аст

هر کار که موقوف محال است، محال است

Аз бас ки гирифтори гирифтории хешам

از بس که گرفتار گرفتاری خویشم

Ҳар ҳалқаи домам ба назари чашм ғизол аст

هر حلقه دامم به نظر چشم غزال است

Бар бистари гули вақти хазони такяи намояд

بر بستر گل وقت خزان تکیه نماید

Онро ки зи тоўс , назар бар пар ва бол аст

آن را که ز طاوس، نظر بر پر و بال است

Соиби сухан ғунча нашукуфта ҳамин аст

صائب سخن غنچه نشکفته همین است

Ҷамъияти дил дар гиреҳи сахт малол аст

جمعیت دل در گره سخت ملال است