Нақш ба муроди дили мо ханда захм аст

نقش به مراد دل ما خنده زخم است

Номӣаст ақиқӣ ки пазирнда захм аст

نامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Аз лоғарии хеши хиҷолати кашам аз теғ

از لاغری خویش خجالت کشم از تیغ

Хуши вақти шикорӣ ки барозанда захм аст

خوش وقت شکاری که برازنده زخم است

Ҳар чанд ки аз об буд захми гурезон

هر چند که از آب بود زخم گریزان

Оби теғи ту фарибанда захм аст

آب تیغ تو فریبنده زخم است

Мо шиква азон ханҷар сероб надорем

ما شکوه ازان خنجر سیراب نداریم

Хамёзаи битобии мо ханда захм аст

خمیازه بیتابی ما خنده زخم است

Чун ғунчаи даҳан бастаам аз шикваи хунин

چون غنچه دهن بسته ام از شکوه خونین

Ҳар чанд дили танги ман оканда захм аст

هر چند دل تنگ من آکنده زخم است

Чун бори санавбари дили озодаи мо ро

چون بار صنوبر دل آزاده ما را

Ҳосили зи гулистони ҷаҳони ханда захм аст

حاصل ز گلستان جهان خنده زخم است

Бар рӯй ақиқӣ ки з номаст гурезон

بر روی عقیقی که ز نام است گریزان

Гар нақш муродаст , нигоранда захм аст

گر نقش مرادست، نگارنده زخم است

Чун писта ба ҳар каси дили пар хӯн нанамоем

چون پسته به هر کس دل پر خون ننماییم

Моро ба таҳи пӯсти ниҳони ханда захм аст

ما را به ته پوست نهان خنده زخم است

Бо хоки баробар чу ҳадаф ҳар ки нагардад

با خاک برابر چو هدف هر که نگردد

Аз новаки длдўзи рабоянда захм аст

از ناوک دلدوز رباینده زخم است

Дар боғи ҷаҳони пистаи хунини дили мо ро

در باغ جهان پسته خونین دل ما را

Гар ҳаст кушодии зи шикарханда захм аст

گر هست گشادی ز شکرخنده زخم است

Чун лолаи дарин боғи дили хўншдаҳи ман

چون لاله درین باغ دل خونشده من

Шоиста доғасту барозанда захм аст

شایسته داغ است و برازنده زخم است

Аз ҳавсилаи мо ҷигари хасм кабоб аст

از حوصله ما جگر خصم کباب است

Хӯн дар дили шамшери зи трхндаҳ захм аст

خون در دل شمشیر ز ترخنده زخم است

Аз печу хами ҷавҳару сари пеш фикандан

از پیچ و خم جوهر و سر پیش فکندن

Пайдост ки шамшери ту шарманда захм аст

پیداست که شمشیر تو شرمنده زخم است

Аз баси дилам аз саркашии қади ту хӯн шуд

از بس دلم از سرکشی قد تو خون شد

Хамёзаи оғӯш , марои ханда захм аст

خمیازه آغوش، مرا خنده زخم است

Ҳар кас ки гузидааст ба дандони лаби худ ро

هر کس که گزیده است به دندان لب خود را

Донад чаҳ қадари бахяи Фшорндаҳ захм аст

داند چه قدر بخیه فشارنده زخم است

Аз муваҷҷаҳи пай дар паии дарё хабараш нест

از موجه پی در پی دریا خبرش نیست

Аз синаи ман он ки шуморанда захм аст

از سینه من آن که شمارنده زخم است

Соиб макун аз теғи забони шиква ки чун гул

صائب مکن از تیغ زبان شکوه که چون گل

Хандон буд он дил ки пароканда захм аст

خندان بود آن دل که پراکنده زخم است