Дар васл , дил аз ҳиҷри фузуни дил нигарон аст

در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

Оворагеи тир дар оғӯш камон аст

آوارگی تیر در آغوش کمان است

Беҳудаи пас сбҳаҳ ва зуннор давидем

بیهوده پس سبحه و زنار دویدیم

Шерозаи авроқи дили он мӯӣ миён аст

شیرازه اوراق دل آن موی میان است

Ин бо ки тавон гуфт , ки бо он ҳамаи неъмат

این با که توان گفت، که با آن همه نعمت

Дил хӯрдан мо бар фалаки сифла гарон аст

دل خوردن ما بر فلک سفله گران است

Гар бод ба фармони сулаймони замон буд

گر باد به فرمان سلیمان زمان بود

Маҷнӯни турои реги равони тахт равон аст

مجنون ترا ریگ روان تخت روان است

Равшани гуҳарон аз ҳунари хеши нгўинд

روشن گهران از هنر خویش نگویند

ӣнҷост ки ҷавҳари алафи теғ забон аст

اینجاست که جوهر علف تیغ زبان است

Мардони ҳақ аз доира чарх бурунанд

مردان حق از دایره چرخ برونند

Аз чархи шикояти равиш перзанон аст

از چرخ شکایت روش پیرزنان است

Берун шуд азин доира безахм маҳол аст

بیرون شد ازین دایره بی زخم محال است

Мо суст Аннанему қазои сахт камон аст

ما سست عنانیم و قضا سخت کمان است

Зарроти ҷаҳони реза хур хон сипеҳранд

ذرات جهان ریزه خور خوان سپهرند

Ҳар чанд ки бар суфра ӯ як таҳ нон аст

هر چند که بر سفره او یک ته نان است

Соиби дами гармӣ ки براردи зи ҷаҳони дӯд

صائب دم گرمی که برآرد ز جهان دود

Дар ҳалқаи мо сӯхтагони бод хазон аст

در حلقه ما سوختگان باد خزان است