Чун оина ҳар дил ки зи равшан гуҳарон аст

چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

Дар нақши баду нек ба ҳайрат нигарон аст

در نقش بد و نیک به حیرت نگران است

Ғайр аз назари пок бар он оинаи рухсор

غیر از نظر پاک بر آن آینه رخسار

Гар об ҳаётаст , ки чун занг гарон аст

گر آب حیات است، که چون زنگ گران است

Чашмӣ ки з бе шармии азу об нарафта аст

چشمی که ز بی شرمی ازو آب نرفته است

Чун дидаи наргис ба таҳи по нигарон аст

چون دیده نرگس به ته پا نگران است

Дорад дилии осӯдатар аз нуқтаи марказ

دارد دلی آسوده تر از نقطه مرکز

Чун доира ҳар кас ки з бепо ва сарон аст

چون دایره هر کس که ز بی پا و سران است

Саҳласт агар гавҳари моро нхриднд

سهل است اگر گوهر ما را نخریدند

Юсуф ба зари қалби дарин шаҳр гарон аст

یوسف به زر قلب درین شهر گران است

Бо қомат ӯ ҳар ки ба сарваст назарбоз

با قامت او هر که به سروست نظرباز

Чун фохтаи сари ҳалқаи кӯтаҳ назарон аст

چون فاخته سر حلقه کوته نظران است

Ин роз ки чун хурдаи гул дар ҷигари мост

این راز که چون خرده گل در جگر ماست

Фарёд ки чун буии гул аз парда дарон аст

فریاد که چون بوی گل از پرده دران است

Инсоф намондааст дарин мӯии миёнон

انصاف نمانده است درین موی میانان

Кӯҳи ғами мо фарбеҳи азин хуш камарон нест

کوه غم ما فربه ازین خوش کمران نیست

Бе хӯни ҷигар , обӣ агар ҳаст дарин давр

بی خون جگر، آبی اگر هست درین دور

Дар синаи сангу гиреҳ бдгҳрон аст

در سینه سنگ و گره بدگهران است

Сари ҳалқаи болиғ назаронаст чу соиб

سر حلقه بالغ نظران است چو صائب

Чашмӣ ки назарбоз ба нўхт писарон аст

چشمی که نظرباز به نوخط پسران است