Сабзӣ ки сиёҳаст азуи рӯзи ман ин аст

سبزی که سیاه است ازو روز من این است

Сарвӣ ки манам фохтааш ин намакин аст

سروی که منم فاخته اش این نمکین است

Зон шамъ насузам ки зи фонӯс ҳисорӣ аст

زان شمع نسوزم که ز فانوس حصاری است

Гирди сари он шамъ ки дар хона зин аст

گرد سر آن شمع که در خانه زین است

Дар ҷабҳаи ман шуъла фитрат битавон дид

در جبهه من شعله فطرت بتوان دید

Чун теғи аёни ҷавҳарам аз чин ҷабин аст

چون تیغ عیان جوهرم از چین جبین است

Дар хонаи ойӣна чаҳ ҳоҷат ба чароғаст ?

در خانه آیینه چه حاجت به چراغ است؟

Бар синаи ман доғ ниҳодан намакин аст

بر سینه من داغ نهادن نمکین است

Бигзор ки соиби зи лабат ком бигирад

بگذار که صائب ز لبت کام بگیرد

Имрӯз ки кунҷи даҳанат бӯса нишин аст

امروز که کنج دهنت بوسه نشین است