Тай ба моҳӣ созад аз кундӣ , раҳи як рӯза ро

طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

Риштаи берун омадааст аз пой , моҳи рӯза ро

رشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را

Дар маи шавол , даст аз бодаи равшани мадор

در مه شوال، دست از باده روشن مدار

Сайқали сӣ рӯза бояд , зулмати сӣ рӯза ро

صیقل سی روزه باید، ظلمت سی روزه را

Дар хасисони айб зоҳир гардад асбоби тамаъ

در خسیسان عیب ظاهر گردد اسباب طمع

намекунад кӯрии мусанно , косаи дарюза ро

می کند کوری مثنی، کاسه دریوزه را

Дили зи дунё зӯдтар гардад ҷавононро хунак

دل ز دنیا زودتر گردد جوانان را خنک

Куҳнагӣ аз сардӣ обаст монеъи кӯза ро

کهنگی از سردی آب است مانع کوزه را

Дар ғарибӣ зуд мерад нози пурвирди ватан

در غریبی زود میرد ناز پرورد وطن

Шуд нигини дони чори девори лаҳади фирӯза ро

شد نگین دان چار دیوار لحد فیروزه را

Сахти рӯе бо мулоими тинатон зебанда нест

سخت رویی با ملایم طینتان زیبنده نیست

Дар замини нарми беруновар аз пои музей ро

در زمین نرم بیرون آور از پا موزه را

Дида ошиқ нагардад соиб аз дидори сайр

دیده عاشق نگردد صائب از دیدار سیر

Каз тамаъ сирӣ набошад косаи дарюза ро

کز طمع سیری نباشد کاسه دریوزه را